Alberto Moravija – Književnik, novinar, kritičar, jedan od najčitanijih pisaca druge polovine XX vijeka

Alberto Moravija (ital. Alberto Moravia; Rim, 28. novembra 1907 — 26. septembra 1990) jedan od najpoznatijih pisaca savremene italijanske književnosti.


Biografija

Moravija se rodio u Rimu 1907. godine. S devet godina obolio je od tuberkoloze kostiju koju je, uz poboljšanja i pogoršanja zdravstvenog stanja, konačno prebolio 1925. godine. Zbog bolesti nije uspio da se školuje redovno i jedva je uspio da završi gimnaziju. Bolest je, kaže Moravija, bila prva važna činjenica u njegovom životu. Druga važna činjenica je bila fašizam. Bolesti i Fašizmu Moravija pripisuje toliku važnost, jer je zbog njih pretrpio i učinio ono što inače nikada ne bi.

Nakon izlaska iz sanatorijuma Moravija se posvetio pisanju njegovog prvog romana, Ravnodušni ljudi, istovremeno radeći i za časopise književne avangarde – 900 i Pegazo. Moravija je svojim sredstvima finansirao objavljivanje Ravnodušnih ljudi. Roman je izazvao kontroverzne reakcije a fašistički orijentisana javnost ga je oštro osudila. Tridesetih godina Moravija je nastavio da objavljuje i da putuje (London, Pariz, Grčka), posjetio je SAD (Njujork), Meksiko, Kinu.

Istovremeno se pogoršao njegov odnos sa fašističkim režimom. Optužen je da je nemoralan pisac i da ne radi u interesu italijanske države a potom je italijansko ministarstvo kulture zabranilo novinama da govore i pišu o njegovom romanu Pogrešne ambicije, po objavljivanju romana Maskarada (satira na temu diktature u imaginarnoj srednjoameričkoj državi) zabranjuje mu se da se u novinama potpisuje svojim imenom.

Četrdesetih i pedesetih godina intenzivno je objavljivao romane, pripovjetke, drame, pisao u novinama i časopisima: pripovjetke i putopisnu prozu objavljuje mu Corriere della Sera, a filmsku kritiku L'Espresso.  Djela su mu prevedena na sve glavne jezike Evrope. Nastavio je da putuje, posjetio je još Srednji istok, Tursku, Egipat, Španiju, Rusiju, Indiju.  1953 sa Albertom Karočijem utemeljio je književni časopis Nuovi Argomenti i nastavio intenzivno da objavljuje svoje knjige.

Moravija se javno izjašnjava od pitanja književne avangarde, preko studentskih zahtjeva, kineske kulturne revolucije, ženskih pitanja, pa sve do seksualne revolucije, smatrajući da je jedna od društvenih funkcija modernog pisca izreći svoj stav o svim ideološkim temama koje karakterišu epohu. 1952. godine Moravija je dobio prestižnu italijansku književnu nagradu Strega (za zbirku pripovedaka I racconti) a književnu premiju Vijaređo je dobio 1961. godine za roman Dosada.

Od 1941. do 1962. godine je bio u braku sa italijanskom književnicom Elsom Morante. Od 1962. do 1983. godine je bio u braku sa književnicom Daćom Maraini.

Godine 1986. oženio je 45 godina mlađu Karmen Ljera, sa kojom je ostao do smrti.

Izabrana djela

Ravnodušni ljudi (Gli indifferenti, 1929)
Maskarada (La mascherata, 1941)
Agostino (Agostino, 1944)
Rimljanka (La romana, 1947)
Bračna ljubav (L'amore coniugale, 1947)
Konformist (Il conformista, 1947)
Prezir (Il disprezzo, 1954)
Čočara (La ciociara, 1957)
Nove rimske priče (Nuovi racconti romani, 1959)
Dosada (La noia, 1960)
Automat (L'automa, 1962)
Pažnja (L'attenzione, 1965)
Raj (Il paradiso, 1970)
Ja i on (Io e lui, 1971)
Noso Rog (Storie della preistoria, 1982)

One thought on “Alberto Moravija – Književnik, novinar, kritičar, jedan od najčitanijih pisaca druge polovine XX vijeka

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *