Aleksandar Borodin: Kompozitor i naučnik

Aleksandar Porfirjevič Borodin (rus. Aleksandr Porfirьevič Borodin), (31. oktobar/12. novembar 1833. — 15. februar/27. februar 1887) je bio znameniti ruski kompozitor, univerzitetski profesor, hemičar i ljekar.

Biografija

Aleksandar Borodin je bio vanbračni sin gruzijskog kneza Luke Stepanoviča Gedianova (1772—1840) i njegove 24-godišnje metrese Avdotije Konstantinovne Antonove. Pošto je knez bio oženjen, dijete je registrovano kao sin njegovog sluge Porfirija Borodina. Kratko prije smrti, Luka je priznao svog vanbračnog sina.

Borodin je odrastao uz majku u Sankt Petersburgu. Bio je talentovan za jezike, svirao je klavir, flautu, i violončelo.

Godine 1863, oženio se Jekaterinom Protopopovom, briljantnom mladom pijanistkinjom. Upoznali su se i vjerili na putovanju u Njemačkoj. Imali su tri ćerke.

Umro je od srčanog infarkta 1887.

Borodin kao naučnik

Borodin je počeo svoje obrazovanje 1850. na „Vojnoj akademiji za medicinu i hirurgiju“ u Sankt Peterburgu, gdje se otkrila njegova sklonost ka eksperimentalnoj hemiji. Doktor medicine je postao 1858. U svojoj doktorskoj tezi bavio se toksikologijom fosforne i arsenikove kiseline. Posle se usavršavao u zapadnoj Evropi, i 1862. postao profesor na akademiji u Sankt Peterburgu.

Kao hemičar, proučavao je reakcije u organskoj hemiji i hemijske veze. Značajni su njegovi radovi o sintezi fluora sa organskim jedinjenjima, polimerizacije i kondenzacije aldehida, kao i otkriće aldol reakcije 1872. Neke od hemijskih reakcija dobile su njegovo ime.

Borodin kao kompozitor

Svjetsku slavu Borodin je postigao svojim kompozitorskim radom. Do danas ostaje zagonetka kako je stizao da se bavi muzikom pored svog obimnog akademskog rada. Tokom 1864. upoznao se sa Milij Balakirjevom, i preko njega upoznao Cezara Kjuja, Modesta Musorgskog i Nikolaja Rimski-Korsakova. Na ovaj način je stvorena ruska romantičarsko muzička elita, kasnije nazvana „Moćna petorica“.

Godine 1869, izvedena je Borodinova prva simfonija. Dirigovao je Balakirjev. Iste godine Borodin je počeo da komponuje svoju herojsku operu „Knez Igor“, u kojoj su čuvene „Polovecke igre“. Ovo djelo, koje se najčešće smatra njegovim najznačajnijim, nije stigao da završi. Operu je kasnije dovršio i orkestrirao Aleksandar Glazunov i Nikolaj Rimski-Korsakov. Nedovršena je ostala i treća simfonija, koju je dovršio Glazunov.

Premijera njegove druge simfonije je protekla nezapaženo, dok Franc List nije 1880. organizovao ponovno izvođenje u Njemačkoj. Tada je Borodin postao poznat izvan Rusije.

Borodin je za muziku govorio da je: „Razonoda, odmor od ozbiljnijih poslova“, pri čemu je mislio na svoj naučni rad.

Njegova muzika je kasnije prilagođena za mjuzikl u SAD. Izvodili su je, između ostalih, Toni Benet i Bing Krozbi.

Djela

Simfonija Es-Dur (1.)
Simfonija H-Moll (2.)
nedovršena 3. simfonija
Simfonijska poema „U stepama srednje Azije“
Opera „Knez Igor“ (alternativno ime „Princ Igor“) (1887)
Gudački kvarteti
Pjesme

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *