Irena Kolesar – legendarna ,,Slavica”

Irena Kolesar (Slavonski Brod, 22. novembra 1925. – Zagreb, 3. septembra 2002.) hrvatska pozorišna, televizijska i filmska glumica.

Biografija

Irena Kolesar je kći obućara Mije-Miška Kolesara (Rusina), i domaćice Rozalije Strumberger, porijeklom Njemice. 1935. godine porodica Kolesar, se preselila iz Slavonskog Broda u Zagreb, gdje je njen otac otvorio firmu u Ilici, nedaleko od tadašnjeg kina «Jadran». Irena je tada imala devet godina, sa nepunih 17 godina otišla je u partizane (1943) i postala borac Trinaeste proleterske brigade – Rade Končar. Glumac Joža Gregorin uključio ju je u pozorišnu družinu te brigade, a nakon toga je postala članica Kazališta narodnog oslobođenja Hrvatske. U kazalištu se upoznala s glumcem Šimom Šimatovićem s kojim se vjenčala u junu 1944, za vrijeme «Kongresa kulturnih radnika u Topuskom».

Nakon oslobođenja vratila se u Zagreb 1945., gde je primljena u dramski ansambl Hrvatskog narodnog kazališta.

Vjekoslav Afrić povjerio joj je 1947. glavnu ulogu mlade neustrašive partizanke s mora u prvom poslijeratnom cjelovečernjem igranom filmu – Slavica. Ta uloga, napravila je od Irene Kolesar pravu zvijezdu novorođene države. Slavicu je gledalo oko dva miliona gledalaca u Jugoslaviji.

Irena Kolesar je uz rad na prvim domaćim filmovima (ukupno 7), radila i u svojoj matičnoj kući gdje je ostvarila brojne zapažene uloge (Laura u Williamsovoj „Staklenoj menažeriji“, Hedviga u Ibsenovoj »Divljoj patci« u režiji Branka Gavelle). Irena se dopala Bojanu Stupici, tadašnjem velikom magu jugoslavenskog teatra koji ju je nagovorio da pređe u njegovo Jugoslovensko dramsko pozorište, Beograd 1953. Prva uloga koju joj je povjerio bila je Julija u Shakespeareovoj tragediji »Romeo i Julija«. U Jugoslovenskom dramskom pozorištu Irena je radila 20 godina sve do 1973. U tom razdoblju ostvarila je veliki broj zapaženih uloga, među kojima valja pomenuti; Ofeliju i Gertrudu u «Hamletu», Noru u Ibsenovoj »Lutkinoj kući«. U to je vrijeme 15 puta za redom igrala Ofeliju iz „Hamleta“, u režiji Marka Foteza na Dubrovačkim ljetnjim igrama.

Od 1973. Irena je u penziji, vraća se u Zagreb, i radi još neko vrijeme honorarno nastupajući na televiziji i po zagrebačkim kazalištima (Žar ptica, Teatar u gostima).

1981. godine na Filmskom festivalu u Puli nagrađena je Zlatnom arenom za cjelokupni doprinos filmskom stvaralaštvu.

Uprkos činjenice da je bila zvijezda socijalističke Jugoslavije, to se nije odrazilo na njeno materijalno stanje, – kraj života dočekala je u više nego skromnim uslovima sa svega 1200 kuna penzije i 300 kuna boračkog dodatka. Umrla je nakon duge i teške bolesti (Alzheimerove bolesti) 3. septembra 2002. u staračkom domu „Ksaver“ u Zagrebu.

Karijera

Film

Godina  Naslov filma  Uloga

1961. Ne diraj u sreću
1957. Vrnil se bom
1956. Poslednji kolosek
1953. Kameni horizonti   Mala
1950. Plavi 9  Nena
1948. Besmrtna mladost   Zorica
1947. Slavica   Slavica

Televizijske serije i drame

Godina  Naslov djela  Vrsta djela  Uloga

1982. Nepokoreni grad TV serija   Teta Lenka (2 epizode)
1981. Ujka Vanja TV drama   Marina
1972. Nikola Tesla TV serija   Margaret
1972. Klupa u Jurjevskoj TV serija   Nuša (5 epizoda)
1972. Dragi Antoan TV drama
1972. Lica TV drama
1971. Kapetan iz Kepenika TV drama
1968. Ne igraj se ljubavlju TV drama
1967. Nikad se ne zna TV drama
1963. Inkognito TV drama
1961. Hedda Gabler TV drama
1960. Spletka i ljubav TV drama

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *