Krsto Hegedušić – legenda naive

Krsto Hegedušić (Petrinja, 26. novembra 1901. – Zagreb, 7. aprila 1975.), hrvatski i jugoslovenski slikar. Suprug je hrvatske slikarice Branke Frangeš-Hegedušić i zet hrvatskog slikara Roberta Frangeša Mihanovića.

Biografija

To što se rodio u Petrinji nije za njega imalo velike važnosti, jer se posle očeve smrti 1909. godine porodica vratila u Hlebine od kuda je porodica Hegedušić bila porijeklom i od tada počinje njegova prisna veza s Podravinom.

Godine 1920. pohađa Privremenu višu školu za umjetnost i umjetni obrt (današnju Likovnu Akademiju) u Zagrebu i slika prve arhetipske podravske idile. Specijalka kod Becića i grafički tečaj kod Krizmana obogatili su Hegedušićevo znanje, ali nisu uticali na njegov slikarski stil.

U Parizu gleda slike Pietera Breughela i sluti svoju figuralnu morfologiju. Ni tada se ne prekida njegova veza s Podravinom. Iz sjećanja na podravska obojena stakla nastala je mala tempera, takođe na staklu Bilo nas je pet vu kleti. Malo posle, 1929. , nakon susreta sa slikarima Tabakovićem i Postružnikom i pariskim đakom Leom Junekom, osniva skupinu Zemlja. Slika Harmonikaš iz tog razdoblja ideološki odbacuje umjetnost radi umjetnosti, Poplava je puna kritičkog naboja i razornog djelovanja. Podravski motivi štampani 1933. kao vizualni korelat književnog ruralnog mita Miroslava Krleže popraćeni su i Krležinim predgovorom. Objavljivao je članke u književnim časopisima Danas, Pečat.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata u strahu od hapšenja zbog prethodnih ljevičarskih istupa privata zaštitu kardinala Stepinca i tokom 1941. radi mnogobrojne skice za fresku Golgota u Mariji Bistrici. Posle rata Hegedušić je imenovan redovnim profesorom Akademije likovnih umjetnosti, a 1950. dobiva naslov majstora slikara i postaje voditelj majstorske radionice. Hegedušićevo slikarstvo dokaz je da se umjetnost ne može posve odvojiti od spoznaje, zato u njegovim slikama ima i poruge i savremenih otuđenja. Mladoženja, vol i pumpa iz 1969., slika je onoga što ostaje, a što je ostalo od grada, što je ostalo od čovjeka u gradu. Od 1971. do 1973. u spomen-domu na Tjentištu radi na velikom ciklusu fresaka. Prizori su puni strave. Čitav taj veliki i radikalni opus Krste Hegedušića ne možemo svrstati u lijepe slike, jer one su pobuna protiv zla.

U njegovoj rodnoj Petrinji od 1987. djeluje galerija koja se zove njemu u čast.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *