Najslavniji omot u istoriji roka

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band je osmi album britanske rok-grupe Bitlsi. Sniman je sa pauzama od kraja 1966. do sredine 1967. godine i objavljen 14. juna 1967. godine. Producent je bio Džordž Martin, a studijski inženjer Geof Emerik. Većina kritičara se slaže sa izborom magazina „Roling stoun“, po kome je ovo najveći rok album svih vremena. Ovaj album, ujedno, ima i najslavniji omot u istoriji roka.

Početak psihodelične ere

Nakon odustajanja od rok-turneja avgusta 1966. godine, popularnost „Bitlsa“ počela je naglo da opada, a mediji su počeli da špekulišu da je grupa idejno „presušila“ pod naletom nove generacije rok-umjetnika, prije svega žanrovski opredijeljenih za psihodelični rok, vrstu rokenrola koja nastaje pod uticajem halucinogenih droga, pre svega LSD-a.

„Bitlsi“ su još od ranije koristili ove droge, međutim uticaj istih na njihovu muziku nije bio pretjerano izražen (izuzev na nekoliko pjesama sa albuma Revolver, među kojima je i prva psihodelična pjesma ove grupe-“Tomorrow Never Knows”). Februara 1967. godine, na nagovor menadžera Brajan Epstajna, „Bitlsi“ objavljuju singl “Strawberry Fields Forever/Penny Lane”, sa pjesmama prvobitno planiranim za naredni LP-album. Singl je zauzeo drugo mjesto na top-listama i nakon čitavog niza godina, to je okarakterisano kao neuspjeh. Međutim, nakon ovoga, grupa nije nekoliko meseci ni izlazila iz studija.

Studijski rad

Uz dozvolu producenta Džordž Martina da i u studiju koriste izvjesne količine droge, „Bitlsi“, po prvi put su bili predvođeni Polom Makartnijem, jer je dotadašnji frontmen, Džon Lenon bio u depresiji zbog porodičnih problema. Makartni je bio autor većine pjesama na albumu (pa i naslovne pjesme), međutim i Lenon je značajno doprinio ovom projektu pjesmama kao što su “Being for Benefits of Mr. Kite” i „A Day in the Life”, čiji je dio snimio i Makartni za sopstvenu pjesmu, međutim, Martin ga je pridodao Lenonovoj.

Sve pjesme ovog dvojca su kasnije, po ranijem dogovoru, obilježene tradicionalno – Lenon/Makartni, međutim, svaki autor je glavni vokal u svojoj pjesmi, izuzev u slučaju pesme “With a Little Help of My Friends”, koju je otpjevao bubnjar, Ringo Star. Što se tiče studijske tehnike, korišćena je dotadašnja mašina za snimanje sa 4 kanala, ADT (Auto Double-Tracking) mašina za udvajanje nečijeg glasa.

U narednom periodu, ova mašina će biti sve popularnija kako u grupi bude rasla individualnost članova, koji će željeti da sami snime veći dio ili čak i cijele svoje pesme.

Omot

Prema različitim izvorima, i omot je bio Makartnijeva ideja. „Bitlsi“, u gardijskim uniformama, sa duvačkim instrumentima, po prvi put sa brkovima i bradom sastavni je dio svih verzija ovog albuma. Međutim u američkom izdanju, na tome se sve i završava, jer se iza grupe nalazi samo žuti zid. U britanskom (evropskom) izdanju, iza „Bitlsa“ se nalazi gomila ljudi, značajnih u tadašnjem i prošlom vremenu- među njima su Albert Ajnštajn, Karl Marks, Merilin Monro,… Međutim i samih „Bitlsa“ sa izgledom od pre ovog albuma. Pored toga, ispod članova grupe je cvjetni dekor sa natpisom “The Beatles”. Ovakav album, bio je mamac za mnoge teoretičare zavjere, pa je ovo ujedno i jedan od najmisterioznijih omota svih vremena.

Konačni concept

Cijeli album vezuje jedna tema, što je bio svojevrsni presedan i time su „Bitlsi“ postali tvorci tzv. „koncept-albuma“.

Glavni junak dotične priče je izvjesni Bili Širs (koga, zahvaljujući činjenici da mu je pozajmio glas u pesmi “With a Little Help of My Friends”, tumači Ringo Star), koji nakon pompeznog nastupa orkestra „Kluba Usamljenih Srca Narednika Pepera“ skromno najavljuje nastup više „usamljenih srca“, tvrdeći da mu je nakon napornog dana dovoljna „mala pomoć prijatelja“. Potom, u narednim pjesmama, „Bitlsi“ komentarišu razne egzistencijalne probleme – od normalnog radnog dana (“Good Morning, Good Morning”), starosti (“When I`m 64”) do same smrti i problema oko nje (“Lucy in the Sky With Diamond”, čija početna slova riječi, inače, daju naziv droge LSD).

Album zatvara nešto izmijenjena (“reprise”) verzija prve pjesme, koja se nadovezuje na poslednju, „bis“ pjesmu- “A Day in the Life”. Cijeli album prate studijski pridodate ovacije publike i aplauzi.

Nakon objavljivanja

Album je doživio veliki uspjeh i mnogi ga i danas smatraju najuspješnijim LP-om grupe. Pozitivnu kritiku je dobio čak i od kritičara klasične muzike, kada su Lenon i Makartni upoređeni sa Šostakovičem i proglašeni najvećim kompozitorima u periodu posle Betovena.

Grupa se zavjetovala da više neće koristiti narkotike, jer je svoj novi unutrašnji mir pronašla u novom duhovnom, indijskom vođi, Mahareši-Maš Jogiju, koji je tvorac transcedentalne meditacije. Izvesno je, međutim, da su drogu svi članovi nastavili da koriste.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *