Phil Ochs – najpoznatiji protestni pjevač 60-tih

Philip David Ochs (/ˈks/;19 decembra, 1940 – 9. aprila, 1976) američki protestni pjevač (ili, kako je on preferirao – topical (pjevači protestnih odnosno socijalnih pjesama) pjevač i tekstopisac poznat po svom oštrom i sardoničnom humoru, izraženom humanizmu, političkom aktivizmu, aliterativnim i pronicljivim riječima pjesama i karakterističnim glasom.

Napisao je na stotine pjesama u 60-tim i 70-tim i snimio osam albuma.

Ochs je učestvovao u mnogim političkim događajima u 60-tim, uključujući proteste protiv rata u Vijetnamu, mitinzima za ljudska prava, studentskim događajima, radničke organizacije je podržavao kroz cijelu svoju karijeru.

Politički Ochs je sebe definisao kao ”lijevog socijal demokratu” koji je postao ”rani revolucionar” 1968 godine nakon protesta na Demokratskoj nacionalnoj konvenciji u Chicagu koji su doveli do policijske intervencije koja je imala veliki uticaj na njegovo stanje uma.

Nakon godina plodnog pisanja u 60-tim, Ochsova mentalna stabilnost je popustila u 70-tim. Patio je od više problema uključujući bipolarni poremećaj i alkoholizam i vrši samoubistvo 1976 godine.

Na Ochsa su muzički uticali Woody Guthrie, Pete Seeger, Buddy Holly, Elvis Presley, Bob Gibson, Faron Young, i Merle Haggard. Njegove najpoznatije pjesme su:”I Ain't Marching Anymore“, “Changes”, “Crucifixion“, “Draft Dodger Rag“, “Love Me, I'm a Liberal“, “Outside of a Small Circle of Friends“, “Power and the Glory“, “There but for Fortune“, i “The War Is Over“.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *