Zuzana Halupova – Najpoznatija slikarka naive

Zuzana Halupova (svk. Zuzana Chalupová; Kovačica, 5. februar 1925 — Beograd, 1. avgust 2001) poznata slikarka naive iz Kovačice, Srbija.

Halupova je bila jedna od najznačajnijih protagonista kovačičke naive skupa sa Martin Jonašem, i njene slike se nalaze u mnogim muzejima, galerijama i privatnim zbirkama svugdje po svijetu. Izlagala je samostalno i grupno u zemlji i inostranstvu (Pariz, Njujork, Rim, Beč, Bon, Cirih, Kopenhagen, Stokholm, Ženeva, Diseldorf i u drugim gradovima svijeta), Bila je prva žena u Kovačici koje je svoje slike (relativno kasno) počela da slika, zamijenila spretnost najbolje vezilje u selu (koja je svoj vez sama smišljala) sa kistom – ostvarivši svoje snove da slika i stvara i u likovnoj umjetnosti izgradi vlastiti svijet.

Život i djelo

Rođena je 5. februara 1925. godine u Kovačici u Vojvodini, kao Zuzana Korenjova (sloven. Koreňová) u slovačkoj porodici siromašnog zanatlije stolara (oca Martina i Majke Ane rođ. Galat). Imala je i sestru. Osnovnu školu je pohađala u Kovačici, završila 5 razreda i isticala se svojim slikarskim talentom. 1942. godine se udala za Adama Halupu. Živjeli su od vinogradarstva i zemljoradnje a bavili su se i pčelarstvom.

Prvu sliku je naslikala na zidu kuće sa bojama koje je rastvorila u mlijeku 1948. godine. To što se u mladosti bavila vezom i bila izvanredna vezilja je kasnije itekako uticalo na njen način dekoracije svojih djela. Radila je i goblene. 1964. godine je radila slike u ulju i sa vodenim bojama i u julu je slovački list „Hlas ľudu“ objavio članak o njoj kao novoj umjetnici kovačičke naive. Većinu svojih prvih slika je odmah prodala. Izlaže u zemlji i inostranstvu što je i zasluga poznanstva sa penzionisanim profesorom iz Beograda Branislavom Grubačem koji je cijenio njen rad i koji joj je pomogao da se eksponira.

U braku nije imala djece te je u svojim slikama stvorila svijet u kojem je bilo puno djece i predstavljanje dječjeg lica je postala osnovna tema u njenom stvaralaštvu. 1969. godine je njen rad zapažen u Francuskoj i Njemačkoj i pojavljuje se u časopisima koje se bave umjetničkom tematikom: „ Moderna revija“ i „Figaro“ a jedna njemačka kuća joj objavljuje slikovnicu. Slijede izložbe u Cirihu, Njujorku a zatim i Londonu i Beču. 1973. godine je slikarku u ateljeu posjetio Fransoa Miteran. Tada počinje da sarađuje sa Unicefom.

1974. godine umire njen suprug Adam. U daljem vremenu izlaže kao iskusna umjetnica u Evropi i u mnogim zemljama svijeta. Svoje slike je u dobrotvorne svrhe poklanjala Unicefu, Unesku i Crvenom krstu. 1. avgusta, u srijedu, 2001. godine u Beogradu posle kraće bolesti je u 76. godini života preminula i sahranjena u Kovačici.

Karakteristike njenog opusa

Najčešće je slikala prizore iz svakodnevnog života i rada, kao hranjenje živine, pranje rublja, mužu krave, okopavanje kukuruza i druge poslove koji se odvijaju na selu. Na slikama se primjećuje narativni slikarski izraz i tako uz pomoć brojnih figura koje smješta u seoski pejzaž, vedutu ili sobu – priča događaje iz seoskog života njenih sunarodnika Slovaka. Naročito kada slika sobe ona koristi svoja iskustva vezilje da bi dekorisala svoje slike. Po pravilu, sve njene figure su dječjeg lica a odrasli i imaju brade i brkove. Bila je religiozna, skupljala Biblije i dobro poznavala Sveto pismo, a slikala je i na ove teme. Na slikama sa religioznom tematikom i sveci i ličnosti iz Biblije su takođe dječjih lica sa brkovima i bradama.

Likovni svijet Zuzane Halupove je izmišljeni dječji svijet u kome postoje samo djeca puna optimizma i sreće i oni predstavljaju njen kosmos i umjetnički univerzum.

Slike Zuzane Halupove redukuju prostor i djeluju površinski i ako se ona trudi da predstavi dubinu prostora u perspektivi. U savremenoj umjetnosti se postepeno izgubio interes za predstavljanje prostora a izgubljeni prostor korespondira sa njenim idealnim svijetom koji je stvorila; svijetom punim djece. Zuzana ili kako su je zvali „majka Zuzana“ se trudila da stvori i prikaže jedan optimističan bolji svijet u kome postoje ljudi dječjih lica, koji je bolji i srećniji.

Odlikovanje Ćirilo i Metodije

Zuzana Halupova je ponijela visoko odlikovanje za životno dJelo „Ćirilo i Metodije“ kao najveće priznanje koje Matica slovačka iz Bratislave dodjeljuje uspješnim Slovacima u dijaspori. Ovu nagradu je u prisustvu konzula slovačke ambasade u Kovačici u Galeriji naivne umetnosti Zuzani Halupovoj uručio predsjednik Matice Slovačke.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *