David Albahari – Biografija

David Albahari (Peć, 15. 3. 1948), srpski pisac koji trenutno živi u Kalgariju u Kanadi. Albahari uglavnom piše romane i kratke priče koje su često autobiografske. Takođe je i prevodilac sa engleskog jezika.

Biografija

David Albahari rođen je u Peći 15. 3. 1948 godine. Jevrejskog je porijekla. Otac mu je bio pobožan čovek, ali je tek nakon penzionisanja počeo redovno odlaziti u hram i postao aktivan član jevrejske zajednice. U domaćinstvu Albaharijevih su se obilježavali svi jevrejski praznici i običaji. David je u Zagrebu studirao englesku literaturu i jezik. Prvu zbirku kratkih priča „Porodično vreme“ je objavio 1973. Postao je popularan u književnim krugovima četvrtom knjigom „Opis smrti“, za koju je dobio nagradu „Ivo Andrić“.

1991. godine je postao predsednik Federacije jevrejskih zajednica Jugoslavije, a radio je i na evakuaciji jevrejskog stanovništva iz Sarajeva. 1994. godine se preselio s porodicom u Kalgari, gdje i dalje živi. I dalje piše i objavljuje na srpskom jeziku. Dobitnik je NIN-ove nagrade za roman „Mamac1996. godine i nagrade Zlatni suncokret za zbirku priča „Svake noći u drugom gradu“ 2008. godine.

David Albahari je pisac prilično zatvorenog, na momente čak hermetičnog izraza, autor koji zahtijeva ne samo veliki čitalački napor, već i punu saradnju čitaoca u izgrađivanju značenja pojedinih djela. Uprkos tome, on je tokom svog gotovo tridesetogodišnjeg postojanja u srpskoj literaturi stekao ne samo nepodijeljenu naklonost kritike, već i prilično veliki broj čitalaca. Interesantna je pojava da se među ljubiteljima knjige u Srbiji teško može naći čitalac koji nema jasno izražen vrednosni stav prema Albaharijevom opusu: s jedne strane nalazi se prilično širok sloj obožavalaca njegove proze među kojima on često predstavlja pravog kultnog pisca, dok se s druge strane nalazi nešto uža grupa onih kojima izrazita složenost i naglašena artificijelnost njegovog izraza stvara prilično jak otpor.

Kritika je od samog početka prihvatila Albaharijevo stvaralaštvo uz izuzetno pohvalne ojene, počev od najranijih prikaza prve zbirke, kada je Bogdan A. Popović zaključio u prikazu „Porodičnog vremena“ da je pripovjedačka polazišna pozicija „za darovitog mladog pisca… od neprocenjive vrednosti“, pa sve do skorašnjeg suda Vase Pavkovića da je samo pitanje vremena „kada će svet prepoznati velikog pisca srpskog jezika“. Albaharijeva ostvarenja prevođena su na francuski, njemački, engleski, hebrejski, poljski, italijanski, makedonski, slovenački, albanski, slovački, mađarski

Kasnih osamdesetih, Albahari je započeo prvu formalnu peticiju za legalizaciju marihuane u Jugoslaviji. Za sebe tvrdi da nije vjernik, te da mu je uvijek smetalo automatizovanje religije.

U julu 2016. godine osvojio je prvu nagradu na festivalu “Друга приказна” (Druga priča), u Skoplju, Makedoniji.

Bibliografija

Zbirke priča

  • „Porodično vreme“ (1973)
  • „Obične priče“ (1978)
  • „Opis smrti“ (1982)
  • „Fras u šupi“ (1984)
  • „Jednostavnost“ (1988)
  • „Pelerina“ (1993)
  • „Izabrane priče“ (1994)
  • „Neobične priče“ (1999)
  • „Drugi jezik“ (2003)
  • „Senke“ (2006)
  • „Svake noći u drugom gradu“(2008)
  • „21 priča o sreći“ (2017)

Romani

  • „Sudija Dimitrijević“ (1978)
  • „Cink“ (1988)
  • „Kratka knjiga“ (1993)
  • „Snežni čovek“ (1995)
  • „Mamac“ (1996)
  • „Mrak“ (1997, 2008)
  • „Gec i Majer“ (1998)
  • „Svetski putnik“ (2001)
  • „Pijavice“ (2006)
  • „Ludvig“ (2007)
  • „Brat“ (2008)
  • „Ćerka“ (2010)
  • „Kontrolni punkt“ (2011)

Knjige eseja

  • „Prepisivanje sveta“ (1997)
  • „Teret“ (2004)
  • „Dijaspora i druge stvari“ (2008)

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *