Drago Ćupić – Biografija

Drago Ćupić (Zagarač, Danilovgrad, 19. mart 1932 — Beograd, 18. jun 2010), srpski lingvista i dugogodišnji direktor i naučni savetnik Instituta za srpski jezik SANU.

Biografija

Po završetku niže gimnazije i Učiteljske škole u Nikšiću počeo je da radi kao učitelj, ali je uz rad studirao i završio Filozofski fakultet u Beogradu, odsjek za srpski jezik i književnost, gdje je i doktorirao 1975. s temom Govor Bjelopavlića. U Crnoj Gori je radio na poslovima nastavnika od osnovne do više pedagoške škole, te u Republičkom zavodu za unapređivanje školstva. Od 1. juna 1979. Drago Ćupić postaje direktor Instituta za srpski jezik SANU i na toj funkciji je bio sve do odlaska u penziju 1. avgusta 1996. godine. Tu je prošao naučni put od naučnog saradnika do najvišeg naučnog zvanja – naučni savjetnik.

Naučni rad

Naučno djelo Draga Ćupića je veliko i raznovrsno. On je dao značajne rezultate u sljedećim oblastima nauke o srpskom jeziku – dijalektologija, onomastika, savremeni srpski jezik i istorija srpskog jezika. Kao dijalekotolog posebno se istakao monografijom Govor Bjelopavlića. Rodnom Zagaraču odužio se Rječnikom govora Zagarača, koji je uradio zajedno sa sinom Željkom Ćupićem. Napisao je zapažene radove iz istorijske onomastike, a značajni su i njegovi radovi iz savremene onomastike Crne Gore (o onomastici Zagrača, srednjeg toka rijeke Zete), kao i iz onomastike Srbije. Drago Ćupić je dao poseban doprinos izučavanju problematike savremenog srpskog jezika, jezičke norme i jezičke kulture. Pisao je popularne članke za najširu kulturnu javnost radi podizanja nivoa jezičke kulture. Iz te oblasti on je sa Egonom Fekete i Bogdanom Terzićem objavio tri knjige: Slovo o jeziku; Slovo o jeziku; knjiga druga i Srpski jezički savjetnik. Treba posebno pomenuti i Ćupićeve radove posvećene problemima funkcionisanja srpskog jezika prije i posle raspada SFRJ — radove iz jezičke politike.

Drago Ćupić je učestvovao sa referatima na velikom broju naučnih skupova u mnogim naučnim centrima u bivšoj Jugoslaviji i inostranstvu, a predavao je kao gostujući profesor na univerzitetima u Moskvi, Varšavi, Krakovu i Budimpešti. Njegovi radovi objavljivani su u Rusiji, Poljskoj, Bugarskoj, Čehoslovačkoj, Nemačkoj, Italiji.

Članstvo u komisijama, redakcijama i sl.

Bio je član redakcija naših renomiranih časopisa Srpski dijalektološki zbornik, Južnoslovenski filolog, Naš jezik, kao i mnogih naučnih tijela, u zemlji i inostranstvu, kao što su: Komisija za onomastiku pri Međunarodnom komitetu slavista sa sjedištem u Krakovu, Komisije za opšteslovenski lingvistički atlas pri MKS (sedište u Moskvi), član niza naučnih odbora pri SANU i CANU, član Odbora za standardizaciju srpskog jezika u ime CANU, član Društva za srpski jezik, član Matice srpske, do poslednjih dana života vrlo angažovan u Kolarčevoj i Vukovoj zadužbini, član Udruženja književnika Srbije itd.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *