Nat King Cole – Biografija

Nathaniel Adams Coles (* Montgomery, Alabama, 17. mart 1919 – † Santa Monica 15. februar 1965), poznatiji po umjetničkom imenu Nat “King” Cole, američki muzičar koji je na startu karijere bio poznat kao vrhunski jazz pijanist.

Ipak svoju svjetsku slavu stekao je zahvaljujući svom nježnom baritonu, nastupajući kao pjevač big bandova ali i malih jazz grupa. On je bio jedan od prvih afroamerikanaca kojeg su ugostile brojne televizije. Njegova popularnost ostala je i nakon njegove smrti, te još uvijek ima status jednog od najvažnijih muzičara u istoriji Sjedinjenih Američkih Država.

Biografija

Djetinjstvo u Chicagu

Kad je imao samo 4 godine, njegova porodica se preselila iz Alabame u Chicago, jer mu je otac (koji je inače bio mesar po zanimanju) dobio posao kao propovjednik u lokalnoj baptističkoj crkvi. Cole je naučio svirati orgulje od svoje majke, Perline, koja je takođe radila u crkvi kao orguljaš. Svoj prvi javni nastup, imao je sa svega četiri godine, kad je izveo: Yes! We Have No Bananas. Njegovo klasično muzičko obrazovanje počinje sa 12 godina, tad ne uči samo jazz i gospel, već i evropske klasike, od Johanna Sebastiana Bacha do Sergeja Rahmanjinova.

Cole je rastao uz svoja tri brata; Eddija, Ika i Freddyja. Isprva ga je inspirisalo sviranje jazz pijaniste Earla Hinesa, a Cole je započeo svoju muzičku karijeru sredinom 1930-ih, u tinejdžerskom uzrastu, i od tada ima umjetničko ime Nat Cole. Njegov stariji brat, Eddie Cole, ubrzo se pridružio grupi u kojoj je nastupao Nat kao basist. Braća Cole snimila su prvu ploču 1936. godine pod Eddijevim imenom. Nastupali su po raznim klubovima, tamo je Nat zaradio i nadimak King (Kralj). Kad je na jednoj od turneja dospio do kalifornijskog Long Beacha, Nat je odlučio ostati tamo.

Los Angeles i King Cole Trio

Tu se oženio s plesačicom Nadine Robinson i preselio u Los Angeles, u kojem je osnovao King Cole Trio, koji se sastojao od Nata na klaviru, Oscara Moora na gitari i Wesleya Princa na kontrabasu. Trio je nastupao po Los Angelesu u drugoj polovini 1930-ih i snimio brojne pjesme za radio.

U tom razdoblju stekao je reputaciju izvrsnog jazz pijaniste, i kao takav se pojavio u nizu koncerata, pod imenom – Jazz u Filharmoniji. Njegov koncept male jazz grupe, od samo; klavira, kontrabasa i gitare, bio je revolucionaran za to doba velikih orkestara, te je postao popularan u jazzu. Ubrzo su to počeli imitirati i mnogi drugi jazz muzičari, uključujući; Art Tatuma, Oscara Petersona, Ahmada Jamala, Tommy Flanagana i blues pijanisti Charles Brown i Ray Charles. Tad je počeo nastupati i sa drugim muzičarima (Lester Young, Red Garland te Lionel Hampton) kao pijanist na njihovim nastupima.

Ipak Cole nije postigao neki veći uspjeh sve dok nije snimio baladu Sweet Lorraine 1940. godine. Pa i tada je ostao vrlo stidljiv i nerado je pjevao u svom triju, jer je mislio da nema dobar glas. Bio je ponosan na svoju dobru dikciju, ali nikada se nije smatrao velikim pjevačem. Njegov stil bila je uvjerljivost, i to mu je davalo prednost u poređenju s agresivnim izvođenjima brojnih drugih kolega.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata, kontrabasist Wesley Price je regrutovan, pa ga je Cole kao vođa tria zamijenio s Johnny Millerom. Početkom 1940-ih Nat King Cole Trio potpisao je ugovor s tek osnovanom diskografskom kućom Capitol Records, i ostao vjeran toj kući do kraja karijere. Popularnost Nat King Colea 1940-ih bila je tako velika da su za zgradu Capitol Recordsa u Hollywoodu, često u šali govorili da je to kuća koju je Nat izgradio.

Prvi veći uspjeh Nat King Cola kao pjevača bilo je izvođenje pjesme Straighten Up and Fly Right. Tekst te pjesme bazirao se na vrlo popularnoj staroj bajci iz zajednice američkih crnaca, koju je koristio i njegov otac kao inspiraciju za svoje vjerske propovijedi. Iako njegov tadašnji uspjeh nije potpuno uporediv s rockom, uspjeh pjesme pokazuje da uvijek postoji publika kojoj se dopada muzika izvedena iz narodne tradicije. Neki za ovu pjesmu drže da je prva pjesma rock and rolla. Veliki gitarista Bo Diddley, koji je takođe svoju inspiraciju pronalazio u popularnim narodnim pjesmmama, rekao je da je Nat Cole bio jedan od muzičara koji je presudno uticao na njega.

Veliku popularnost kod šire publike Cole je postigao nakon pjesme Mona Lisa, iz 1950, koja se našla na vrhu top lista popularnosti. Nakon toga počela je nova faza u njegovoj karijeri, većinom usmjerena na pop balade, iako se on, to treba naglasiti – nikada nije previše udaljio od svojih jazz korijena. Na tragu toga je 1956. godine objavio album potpuno posvećen jazzu – After Midnight.

Cole je bio prvi afro-američki umjetnik koji je imao vlastitu radio emisiju. Bio je takođe prvi koji je dobio i vlastiti tv show kasnih 1950-ih na nacionalnoj mreži. Ali treba spomenuti da ti programi nisu dugo živjeli, jer bi ih otkazali sponzori – koji se u to vrijeme nisu željeli suviše vezati uz crnačke zvijezde. Cole se borio protiv rasizma cijeli život, odbijajući nastupati po klubovima i prostorima u kojima su se primjenjivali zakoni rasne segregacije. Za vrijeme nastupa 1956 godine u Birminghamu (Alabama) bio je napadnut na pozornici od strane članova White Citizens’ Council (Vijeće bijelih građana) koji su ga željeli oteti, zbog ozljeda Cole nije svoj nastup priveo do kraja, – nakon toga se zarekao da nikada više neće nastupati po južnim državama Sjedinjenih Država, taj zavjet je doista i ispunio, doista nikad više nije nastupao po jugu.

Nat Cole imao je problema sa svojom bojom kože, i izvan rasno zadrtog juga, još 1948 kupio je kuću u kvartu Los Angelesa u kojem su tada živjeli isključivo bogatiji bijelci. Kad se uselio, došli su mu predstavnici Udruženja kućevlasnika i rekli – da oni ne žele nepoželjne osobe u svom susjedstvu a na to im je Cole odgovorio; ”Ni ja, a ako vidim da se neki nepoželjni žele useliti u kvart, biću prvi koji će se zbog toga žaliti.”

Druga žena bila mu je Maria Ellington, s njom je imao troje djece i još dvoje koje je usvojio. Njegova djeca Natalie Cole, i Ike Cole takođe su postali pjevači, a prije njih, još tokom 1950-ih, mlađi brat Freddie Cole.

Nat King Cole nastupao je u brojnim kratkim filmovima, nastupio je i u sceni s W. C. Handyjem u filmu St. Louis Blues u kojoj je svirao. Takođe je nastupio i u filmu Nat King Cole Story te u vrlo poznatom westernu Ballad of Cat Ballou.

Nat King Cole je bio strastveni pušač tako da ne iznenađuje što je umro od raka pluća 1965 sa samo 45 godina.

Diskografija

Ovo je izbor najpoznatijih Colovih interpretacija

  • Its Only a Paper Moon
  • Straighten Up and Fly Right
  • Sweet Lorraine
  • Nature Boy
  • Mona Lisa
  • Lush Life
  • Poinciana
  • Ramblin’ Rose
  • Unforgettable
  • (Get Your Kicks On) Route 66
  • When I fall in love
  • L-O-V-E
  • Fascination
  • Embraceable You
  • Those Lazy-Hazy-Crazy Days of Summer
  • Autumn Leaves
  • Route 66

Filmografija

  • Građanin Kane (1941)
  • Dolazi Elmer (1943)
  • Pistol Packin’ Mama (1943)
  • Pin Up Girl (1944)
  • Zvijezde parade (1944)
  • Pogledaj mog advokata (1945)
  • Doručak u Hollywoodu (1946)
  • Killer Diller (1948)
  • Zamisli plesni podijum (Make Believe Ballroom) (1949)
  • Plava gardenija (1953)
  • Djevojka iz gradića (Small Town Girl) (1953)
  • Rock ‘n’ Roll revija (1955)
  • Rhythm and Blues revija (1955)
  • Basin Street Revue (1956)
  • Grimizni sat (The Scarlet Hour) (1956)
  • Istanbul (1957)
  • Kineski legionar (China Gate) (1957)
  • St. Louis Blues (1958)
  • Sjećanja na jednu noć (Night of the Quarter Moon) (1959)
  • Schlager-Raketen (1960)
  • Cat Ballou (1965)

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *