Gustave Courbet – Biografija

Jean Désiré Gustave Courbet (10. jun 1819. – 31. decembar 1877.), francuski samouki slikar; utemeljitelj nove škole realizma, koja je u doba radikalnog akademizma značila revoluciju umjetničkog izraza; jedan od prvih umjetnika koji su radili u prirodi. Odbacio je romantične pejzaže i idealizovanje ljudi i prizora, izvršivši ogroman uticaj na cjelokupno evropsko slikarstvo sredinom 19. vijeka.

Biografija

Odbijen na Salonu u Parizu 1855. godine, priređuje samostalnu izložbu u drvenoj baraki koju naziva Pavillion de Réalisme (Paviljon realizma). Na izložbi su bila izložena njegova velika platna (Stvarna alegorija i Pogreb u Ornansu), a u katalogu se nalazio i njegov „Manifest realizma“. Javnost i kritika ga žestoko napadaju, dok ga oduševljeno prihvataju u Njemačkoj (njemački slikari minhenskog kruga oko W. Leibla). Courbet zapravo nastavlja tradiciju realizma francuskog slikarstva od Le Naina preko Chardina i vlastitih savremenika Milleta i Daumiera.

Bio je aktivni sudionik pariške komune, te je zbog svoje demokratske političke djelatnosti osuđen i prognan iz Francuske. Nastanio se u Švajcarskoj, gdje i umire.

Djelo

Stvarna alegorija (Slikarev atelje), 1855., ulje na platnu, 359 × 598 cm, D'Orsay, Pariz.

Courbetov prkosan i nekonvencionalan pristup bio je daleko od nostalgije za izgubljenom tradicijom o kojoj su sanjali prerafaeliti ili slikari istorijskog slikarstva pompiera (pogrdni naziv za francuske akademske slikare). Njegov realizam u potpunoj slikarskoj ljepoti prikazuje realnost svakidašnjice, nikada deskriptivno ni doslovno. On ostvaruje slikarsku viziju u čvrstoj strukturi, izuzetno dobrim crtežom i u punoj plastici volumena postiže smirenu monumentalnost.

U početku slika zagasitim i gustim namazom (često spatulom), postupno upotrebljava bogatije i toplije tonove smeđe, zelene i modre. Slika realističke kompozicije po motivima iz stvarnosti s temama iz života radnika i seljaka (Žena prosijava žito; Tucači kamena; Pokop u Ornansu). U odabiru prizora je bio svestran, slikao je krajolike južne Francuske, marine, animalističke scene, aktove, portrete i dr. (Marina u Nici; Val; Borba jelena; Kupačice; H. Berlioz). Za njega je priroda bila izravan osjećaj, imala je sadržaj i fizičku čvrstoću, a oblikovalo ju je svijetlo koje nije sporedan element, već opipljiva struktura same stvarnosti.

Djelimično je uticao na impresioniste (osobito na Maneta), a sintetizovanjem volumena anticipirao je Cézannea.

Važnija djela
Bilješke

Bio je predsjednik Odbora za čuvanje muzejskih starina i na njegov je predlog srušen Napoleonov stup na Trg Vendome u Parizu.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *