Amalia Rodrigues – Biografija

Amália Rodrigues (Lisabon, 23. jula 1920Lisabon, Portugal, 6. oktobar 1999.) pravim imenom Amália da Piedade Rodrigues, najpoznatija portugalska fado pjevačica i najveći promotor tog muzičkog stila širom svijeta, zbog čega su je zvali Rainha do Fado (Kraljica fada).

Biografija

Amália je rođena u siromašnoj i brojnoj porodici (devetoro braće i sestara), odrasla je uz baku u sirotinjskom dijelu LisabonaBaixa. Njen otac je bio trubač i postolar iz Fundão u koji se porodica vratila, a Amalija je ostala živjeti s bakom sve do svoje 14 godine, kad se porodica ponovo okupila u Lisabonu.

Početci muzičke karijere

Nakon nekoliko godina amaterskog pjevanja, Rodrigues je počela profesionalno nastupati kao pjevačica fada 1939, i ubrzo postala redovni gost lisabonskih pozornica. Velika prekretnica u njenoj karijeri bilo je poznanstvo sa Fredericom Valeriom, kompozitorom i muzičarem klasičnog obrazovanja, koji je u Amalijinom glasu, prepoznao veliki potencijal. On je počeo komponovati specijalno za nju i njen glas, usput je odustao od tradicije fada na isključivo trzalačkim instrumentima, dodajući klasičnu orkestralnu pratnju (violine) kao muzičku podlogu Rodriguesinu glasu, jedna od takvih pjesama je bio je Fado do Ciúme.

Njena popularnost započela se širiti van granica Portugala, iza Drugog svjetskog rata, nakon njenih čestih turneja po Španiji i Brazilu (tamo je 1945. snimila svoje prve brazilske ploče). Svjetski uspjeh postigla je nakon nastupa u Parizu 1950, na svečanoj promociji Marshallovog plana. Amalija je otpjevala pjesmu koja je postala njen zaštitni znak; Coimbra poznatu i pod nazivom April u Portugalu.

Početkom 1950-ih, počela je sarađivati sa uglednim portugalskim pjesnikom Davidom Mourão-Ferreira, to je bio veliki kvalitativni skok za Amaliju, nakon čega su joj i drugi vrhunski portugalski pjesnici davali svoje pjesme da ih ona otpjeva, a neki su počeli i pisati stihove specijalno za nju.

Svjetska karijera

Amalija je postala još slavnija nakon nastupa u filmu Henrija Verneuila Ljubavnici iz Lisabona (Les Amants du Tage) 1954. Nakon tog nastupa Amalija je postala međunarodna pjevačka zvijezda, odlazila je na brojna gostovanja u; Sjedinjene Američke Države, Britaniju, Francusku sve do dalekog Japana. Nakon nastupa u pariškoj Olympiji 1957 i promocije albuma Portugal's Great Amália Rodrigues Live at the Olympia Theatre in Paris postala je neokrunjena Kraljica fada.

Ono što je interesantno je da je Amalija odlazila na turneje i iza željezne zavjese u SSSR, Rumuniju (gdje je bila izuzetno popularna) uprkos činjenice što tadašnje istočne zemlje nisu imale gotovo nikakve kontakte sa Salazarovim režimom u Portugalu. 1960-ih je počela sarađivati sa francuskim kompozitorom Alainom Oulmanom, koji je postao njen kućni kompozitor za narednih par decenija.

Smrt

Nakon Revolucija karanfila 1974. počele su se širiti glasine da je bila tajni doušnik Salazara i njegove tajne službe PIDE (ali su postojale i glasine da je Amalija tajno finansijski pomagala komuniste), ipak te glasine nisu bitno uticale na popularnost Amalije kod publike. Amalija je nastavila snimati i nastupati sve do kraja 1990-ih. Umrla je sa 79 godina, a portugalska vlada je na vijest o njenoj smrti proglasila dan žalosti, pokopana je uz druge velikane Portugala u crkvi Santa Engrácia. Njena kuća pretvorena je u muzej, a ona pretvorena u legendu. Čak je i danas mnogi Portugalci drže za jednu od najvećih ličnosti Portugala (na izboru iz 2007. za najznačajnije Portugalce Amalija se našla na 17 mjestu)

Diskografija
Singl ploče

  • 1945: Perseguição
  • 1945: Tendinha
  • 1945: Fado do Ciúme
  • 1945: Mouraria
  • 1945: Los piconeros
  • 1945: Troca de olhares
  • 1945: Ai, Mouraria
  • 1945: Maria da Cruz
  • 1951/52: Ai, Mouraria
  • 1951/52: Sabe-se lá
  • 1953: Novo Fado da Severa
  • 1953: Uma casa portuguesa
  • 1954: Primavera
  • 1955: Tudo isto é fado
  • 1956: Foi Deus
  • 1957: Amália no Olympia
EP ploče

  • 1963: Povo que lavas no rio
  • 1964: Estranha forma de vida
  • 1965: Amália canta Luís de Camões
  • 1969: Formiga Bossa Nossa
  • 1971: Oiça lá, ó Senhor Vinho
  • 1972: Cheira a Lisboa
Albumi i CD-i

  • 1965: Fado português
  • 1967: Fados 67
  • 1969: Vou dar de beber à dor
  • 1970: Amália/Vinicius
  • 1970: Com que voz
  • 1971: Amália no Japão
  • 1971: Cantigas de amigos
  • 1976: Amália no Canecão
  • 1976: Cantigas da boa gente
  • 1983: Lágrima
  • 1984: Amália na Broadway
  • 1985: O Melhor de Amália: Estranha forma de vida
  • 1985: O Melhor de Amália, vol. 2: Tudo isto é fado
  • 1990: Obsessão
  • 1992: Abbey Road 1952
  • 1997: Segredo

 

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *