Đorđe Marjanović – Biografija

Đorđe „Đoka“ Marjanović (Kučevo, 30. oktobar 1931), poznati srpski pjevač.

Biografija

Rođen je u Kučevu. Studirao je i apsolvirao farmaciju. Njegovo pojavljivanje na televiziji sa pjesmom „Zvižduk u osam“ odmah se pretvorilo u opšte oduševljenje. On je bio prvi pjevač zabavne muzike na prostoru Jugoslavije koji nije samo stajao za mikrofonom već je padao na koljena, valjao se po podu, plakao, bacao sako u publiku.

Na takmičenju Zlatni mikrofon 1961. godine u Domu sindikata, po mišljenju publike nepravedno mu je oduzeto prvo mjesto i nezadovoljni „Đokisti“ su na trgu Marksa i Engelsa (danas Nikole Pašića) napravili demonstracije i ulične nerede, tako da je milicija morala da interveniše. Da bi nekako smirio razbješnjelu masu, Đorđe se popeo na krov automobila i odatle pjevao svojim obožavaocima.

Prve LP gramofonske ploče Đorđa Marjanovića (produkcija PGP RTB) su bile „Muzika za igru“ i „Mustafa“. Omote za njih oblikovao je istaknuti srpski dizajner Ljubomir Pavićević Fis.

Po Srbiji su postojali klubovi obožavalaca Đorđa Marjanovića, Đokisti, koje je on redovno obilazio, rukovao se i slikao.

U tadašnjem Sovjetskom Savezu Đorđe je bio veoma popularan pjevač. Pjevao je u najvećim dvoranama i bio dočekivan sa počastima. Na jednom od tih putovanja Đorđe je upoznao i svoju suprugu Eli, sa kojom ima troje djece.

Iako skromnijih glasovnih mogućnosti, Đorđe je na vrijeme shvatio važnost scenskog nastupa, tako da je bio jedan od najpopularnijih pop pjevača sa ovih prostora.

Pojavljivao se i u nekoliko filmova kao autentičan lik.

Dana 14. aprila 1990. je doživio moždani udar na koncertu u Melburnu (Australija) gdje je bio gost Lepe Brene. Udar je doživio na sceni dok je pjevao pjesmu „Mene nema ko da žali“. Posle toga jedno vrijeme ostao je potpuno bez govora. Kasnije mu se govor povratio u izvjesnoj mjeri tako da može da priča ali otežano.

Uprkos bolesti na insistiranje svojih obožavalaca priređivao je koncerte gdje je uglavnom pjevao sa gostima i na plejbek svoje stare hitove. Pojavljivao se i na koncertima drugih pjevača i kao gost na televiziji. Oprostio se od muzičke publike i publike uopšte 31. maja 2004. koncertom u centru Sava.

Na Beoviziji 2009. je nastupio zajedno sa Oskarom i sastavom Beauty Queens u pjesmi Superstar Ognjena Amidžića, Vladimira Graića i Saše Miloševića Mareta.

Od nagrada i priznanja dobio je: Zlatnu plaketu Beograda, Orden rada, Orden zasluga za narod sa srebrnim vencem. Predsednik SSSR Mihail Gorbačov dodelio mu je Orden za učvršćivanje prijateljstva i širenje kulturnih veza između Jugoslavije i SSSR.

Živi u Beogradu.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *