Ivo Pogorelić – Biografija

Ivo Pogorelić (Beograd, 20. oktobar 1958), hrvatski pijanista rođen u Srbiji.


Biografija

Muziku je počeo da uči sa sedam godina u Beogradu u muzičkim školama Dr Vojislav Vučković i Mokranjac, a školovanje nastavlja na Centralnoj muzičkoj školi u Moskvi (1970). Studije klavira upisuje 1975. na Moskovskom konzervatorijumu Petar Iljič Čajkovski. Godine 1976. počinje intenzivnu saradnju sa poznatom gruzijskom pijanistkinjom Alisom Kazeradze s kojom potom stupa u brak u kojem ostaje sve do njene smrti (1996).

Nakon nekoliko pobjeda na državnim takmičenjima u SFRJ, Pogorelić je 1978. u Terniju na Međunarodnom pijanističkom takmičenju Alesandro Kazagrande osvojio prvu nagradu. Dvije godine kasnije osvojio je prvo mjesto i na Međunarodnom muzičkom takmičenju u Montrealu, gdje se dokazao kao nadaren pijanista jedinstvenih sposobnosti. Šira međunarodna afirmacija započela je nakon njegovog isključenja iz završnice prestižnog Međunarodnog takmičenja Frederik Šopen, održanog u Varšavi 1980. godine, usled čega je poznata pijanistkinja Marta Argerič, u znak protesta, demonstrativno napustila žiri, proglašavajući ga genijem. Medijski odjeci ovog događaja istog su ga trenutka izbacili na vrh međunarodne muzičke scene. Nakon debija u njujorškom Karnegi holu 1981, Pogorelić bilježi nastupe u prestižnim koncertnim dvoranama Sjedinjenih Država, Kanade, Evrope, Australije, Japana, Južne Amerike i Izraela. Nastupao je sa vodećim svjetskim orkestrima kao što su Berlinska filharmonija, Bostonski simfonijski orkestar, Čikaški simfonijski orkestar, Bečka filharmonija, Filadelfijski orkestar, Filharmonijski orkestar iz Los Anđelesa, Filharmonijski orkestar Tonhale, Londonski simfonijski orkestar.

Prvi recital snimio je 1981. za diskografsku kuću Dojče gramofon, za koju godinu dana posle potpisuje dugogodišnji ekskluzivni ugovor. Na kompakt diskovima zabeležene su njegove interpretacije dela Ludviga van Betovena, Roberta Šumana, Frederika Šopena, Petra Iljiča Čajkovskog, Sergeja Prokofjeva, Morisa Ravela, Franca Lista, Aleksandra Skrjabina, Jozefa Hajdna, Domenika Skarlatija, Johanesa Bramsa, Volfganga Amadeusa Mocarta, Johana Sebastijana Baha i Modesta Musorgskog.

Uz mnogobrojna studijska snimanja i učestala koncertna nastupanja, Pogorelić se izuzetno zanima za razvoj obrazovanja, pa je u Hrvatskoj utemeljio Fond za mlade muzičare, namijenjen finansiranju inostranih studija najdarovitijih mladih muzičara. Pogorelić je, među najvećim muzičkim umjetnicima današnjice, bio je prvi kojem je UNESCO dodelio zvanje Ambasadora dobre volje (1988). Godine 1993. Pogorelić je u Pasadeni u SAD osnovao Međunarodno pijanističko takmičenje, čiji je cilj da, uz 100 hiljada američkih dolara stipendije, pobjedniku takmičenja omogući potpuni umjetnički razvoj u vrhunskog koncertnog solistu. Podjednako se aktivno zauzima za konkretnu pomoć bolesnima, siromašnima i društveno obespravljenim osobama, pa je u tom pogledu 1994. godine u Sarajevu utemeljio Dobrotvorni fond pod pokroviteljstvom UNESCO-a.

Primio je mnoge domaće i međunarodne nagrade, među kojima se ističu: Oktobarska nagrada grada Beograda (1987), Orlando (Dubrovačke ljetnje igre, 1981), odličje Red Danice hrvatske (1999), nagrada Porin za poseban doprinos hrvatskoj muzičkoj kulturi (1997).

Živi u Luganu u Švajcarskoj. U Beogradu je svirao 2017. godine, prvi put posle tridesetak godina.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *