Louis Malle – Biografija

Luj Mal (francuski: Louis Malle; Tumeri, 30. oktobar 1932. – Beverli Hils, 23. novembar 1995), višestruko nagrađivani francuski režiser, scenarista i producent. Njegov film Svijet tišine je osvojio Zlatnu palmu i Oskara za najbolji dokumentarni film 1956. Bio je nominovan za Oskara u još nekoliko navrata tokom narednih godina. Mal je režirao u Francuskoj i Holivudu, i isto tako je producirao filmove na francuskom i engleskom jeziku. Njegovi najpoznatiji filmovi su Lift za gubilište (1958), Lakomb Lisjen (1974), Atlantic City (1980), Moja večera sa Andreom (1981), Doviđenja, djeco (1987).

Počeci u Francuskoj

Mal je rođen u bogatoj industrijskoj porodici u Tumeriju, Nor, Francuska. Prvobitno je studirao političke nauke prije nego što je prešao na studije filma.

Radio je kao ko-režiser i kamerman sa Žakom Kustoom na dokumentarnom filmu Svijet tišine koji je 1956. godine dobio nagrade Oskar i Zlatna palma. Takođe je i asistirao Roberu Bresonu na filmu Osuđeni na smrt je pobegao (1956), prije nego što je 1957. godine režirao svoj prvi dugometražni film Lift za gubilište. Težak triler sa originalnom muzikom Majlsa Dejvisa, napravio je internacionalnu zvijezdu od Žane Moro, u to vrijeme vodeće glumice Francuskog teatra u Parizu. Mal je tada imao 24 godine.

Malov film Ljubavnici (1958), u kojem je takođe glumila Žana Moro, je izazvao velike kontroverze zbog scena seksa u filmu, što je dovelo do toga da ga čak i Američki vrhovni sud obilježi etiketom razvratnosti. U sudskoj parnici Jakobelis protiv države Ohajo donijeta je odluka da se vlasnik pozorišta kazni sa 2 500 dolara zbog prikazivanja ovog filma koji je smatran razvratnim. Ipak odluka je kasnije preinačena od strane viših sudova, koji su smatrali da film nije razvratan te otuda treba da budu zaštićena prava koja proizilaze iz ustava. Sud se nije mogao složiti oko definicije riječi „razvratnost“ što je dovelo do toga da sudija Poter Stjuart izgovori rečenicu “znaću kad ga budem pogledao.

Mal se nekad vezuje za djelovanje crnog talasa, iako se njegov rad ne uklapa direktno i ne odgovara teorijama koje se vezuju za rad Godara, Trifoa, Šabrola, Romera i ostalih, niti je on imao ikakve veze sa magazinom Cahiers du cinéma koji je okupljao ove režisere. On jeste u svom radu koristio karakteristike ovog pokreta, uključujući korišćenje prirodnog svijetla i scena pucanja na određenim lokacijama. Njegov film Zazi u metrou (1960), je inspirisao Fransoa Trifoa da mu napiše pismo kojim se divi ovom filmu.

Ostali filmovi su se takođe bavili tabu temama: Lutajući plamičak (1963) se usredsređuje na čovjeka koji se priprema da izvrši samoubistvo, Šum na srcu (1971) govori o incestnom odnosu majke i sina i film Lakomb Lisjen (napisao zajedno sa Patrikom Modijanom) koji govori o kolaboraciji s nacistima u Višijevskoj Francuskoj za vrijeme Drugog svjetskog rata. Drugi od ova tri filma doneo je Malu nominaciju za Oskara za najbolji originalni scenario.

Dokumentarni film o Indiji

1968. Mal je posjetio Indiju i tamo snimio dokumentarni serijal iz sedam djelova Fantom Indije, kao i dokumentarni film Kalkuta koji se prikazivao u bioskopima. Koncentrišući se na stvarnost Indije, njene rituale i svečanosti, Mal je naišao na suprotstavljanje Indijske vlade, koja nije odobravala njegovo viđenje zemlje, što je doprinijelo da se TV stanici BBC zabrani snimanje u Indiji nekoliko narednih godina. Mal je kasnije isticao kako je film koji je napravio o Indiji njegov omiljeni film.

Preseljenje u Ameriku

Mal se kasnije preselio u SAD i tamo počeo da režira. Među njegovim kasnijim filmovima se izdvajaju: Slatka mala (1978), Atlantic City (1981), Moja večera sa Andreom (1981), Dvopek (1984), Luka Alamo (1985), Kobna veza (1992) i Vanja sa 42. ulice (1994, adaptacija djela Antona Čehova, Ujka Vanja). Ovi filmovi su snimljeni na engleskom jeziku, dok su na francuskom jeziku snimljeni filmovi: Doviđenja, djeco (1987), Majske lude (1990). Kao što su njegovi prvi filmovi poput filma Ljubavnici popularisali francuske filmove u Americi, tako su njegovi kasniji filmovi kao što je Moja večera sa Andreom bili na čelu uspona američkog nezavisnog filma tokom 80-ih.

Privatan život

Mal je bio oženjen sa Anom-Mari Dešo od 1965. do 1967. godine.

Ima sina, Manuela Kvotemoka (1971) sa njemačkom glumicom Gilom Fon Vajterhausen, i ćerku Žistin (1974) sa kanadsko-francuskom glumicom Aleksandrom Stjuart.

Oženio se 1980. godine glumicom Kendis Bergen sa kojom ima ćerku Kloi Mal, rođenu 1985. godine.

Preminuo je od raka limfnih žlijezda u svom domu na Beverli Hilsu 23. novembra 1995. godine.

Filmografija
 1992 Damage
 1990 Milou en mai
 1986 …And the Pursuit of Happiness (Dokumentarni Tv Film)
 1985 God's Country (Dokumentarni Tv Film)
 1985 Alamo Bay
 1984 Crackers
 1978 Pretty Baby
 1977 Dominique Sanda ou Le rêve éveillé (Kratki Tv dokumentarac)
 1976 Close Up (Kratkometražni dokumentarac)
 1975 Black Moon
 1974 Place de la République (Dokumentarac)
 1974 Humain, trop humain (Dokumentarac)
 1969 L'Inde fantôme (Dokumentarna Tv mini serija) (1 epizoda)

 1969 Calcutta (Dokumentarac)
 1968 Histoires extraordinaires (segment “William Wilson”)
 1967 Le voleur
 1965 Viva Maria!
 1964 Bons baisers de Bangkok (Kratki Tv dokumentarac)
 1962 Vive le tour (Kratkometražni dokumentarac)
 1962 Vie privée
 1958 Les amants
 1956 Le monde du silence (Dokumentarac)
 1954 Crazeologie (Kratkometražni)
 1954 Station 307 (Kratkometražni)

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *