Milić od Mačve – Biografija

Milić od Mačve (*30. oktobar 1934, Belotić — † 8. decembar 2000, Beograd), jedan od najpoznatijih srpskih slikara XX vijeka.

Milićevo pravo ime bilo je Milić Stanković ali je široj javnosti više poznat pod svojim umjetničkim pseudonimom Milić od Mačve, značenja da je porijeklom iz Mačve, oblasti u sjeverozapadnoj Srbiji čiji je najveći grad Šabac.

Srednjoškolsko obrazovanje je završio u Šabačkoj gimnaziji. Diplomirao je na Akademiji likovnih umetnosti (danas, Fakultet likovnih umetnosti) 1959. godine. Nakon toga je bio na studijskom boravku u Parizu. Prvu samostalnu izložbu otvorio je 1. septembra 1959. u Beogradu. Prvu samostalnu izložbu u inostranstvu imao je 1964. godine u Ženevi. Član je ULUS od 1960. godine. Tokom 1964. i 1965. godine živio je i radio u Parizu, potom u Beogradu, Briselu, Belotiću, na Zlatiboru i na Pirosu (Grčka). Bio je jedan od 13 članova društva „Medijala“. Članovi grupe bili su: Olja Ivanjicki, Miro Glavurtić, Vladimir Veličković, Kosta Bradić, Ljuba Popović, Dado Đurić, Milić od Mačve, Vladan Radovanović, Uroš Tošković, Milovan Vidak, Siniša Vuković i Svetozar Samurović.

Na njegovim slikama dominiraju lebdeći balvani po kojima je naročito poznat, zatim užarene lopte i sante leda. Uzori u slikarstvu bili su mu Boš, Brojgel, Ivan Generalić i Salvador Dali, a za njegovo slikarstvo bi se moglo reći da je svojstvena mješavina figurativnog nadrealizma i naivne umjetnosti. Osim slikanja bavio se i arhitekturom (projektovao je i sagradio tri ateljea), vajarstvom i pisanjem poezije.

 

Imao je specifičan stil odijevanja: crni plašt sličan mantiji, crnu beretku i štap nalik na vladičanski.

Devedestih godina XX veka istupao je u javnosti kao zastupnik Srpske autohtonističke škole koja smatra da su Srbi najstariji narod na svijetu. Vjerovao je u Teslino tajno oružje i pominjao ga u vidu prijetnje “ako samo jedna bomba padne na Beograd…”. Bio je protivnik Srpske akademije nauka i umjetnosti i predlagao je da se nekim akademicima oduzmu doktorske titule.

Gradu Kruševcu ostavio je oko 130 slika, uglavnom ulja na platnu, uz nekoliko akvarela i grafika.

 

Njegova ćerka je poznata multimedijalna umjetnica Simonida Stanković.

Preminuo je 8. decembra 2000. godine i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *