Bram Stoker – Biografija

Abraham “Bram” Stoker (Clontarf, 8. novembar 1847. – London, 20. april 1912.), irski pisac, danas poznat po svom gotskom romanu iz 1897. Drakula . Za života, bio je poznatiji kao lični asistent glumca Henryja Irvinga i poslovni menadžer pozorišta Lyceum Theatre u Londonu, koje se nalazilo u Irvingovom vlasništvu.

Rane godine

Stoker je rođen 8. novembra 1847. u Clontarfu, u sjevernom dijelu Dublina, Irska. Njegovi roditelji su bili Abraham Stoker (1799-1876), iz Dublina, i Charlotte Mathilda Blake Thornley (1818-1901), koja je odrasla u okrugu Sligo.Stoker je bio treće od sedmoro djece, od kojih je najstariji bio Sir Thornley Stoker. Abraham i Charlotte bili su članovi Irske crkve u Clontarfu gdje su krstili svoju djecu.

Stoker je bio vezan uz krevet sa nepoznatom bolešću sve dok nije krenuo u školu sa sedam godina, kada je nastupio potpuni oporavak. O tom vremenu, Stoker je napisao: “Bio sam prirodno misaon, a slobodno vrijeme tokom duge bolesti dalo mi je priliku za mnoge misli koje su se pokazale plodnim u mojim kasnijim godinama.” Školovao se u privatnoj školi koju je vodio sveštenik William Woods.

Nakon oporavka, odrastao je bez nekih većih zdravstvenih problema, čak se dokazao kao sportista (imenovan je prvim sportistom univerziteta) na koledžu Trinity College, u Dublinu, koji je pohađao od 1864. do 1870. Diplomirao je matematiku sa svim počastima. Na istom koledžu bio je revizor na Odsjeku za istoriju i filozofiju, gdje je nastao njegov prvi rad pod nazivom Senzacionalizam u fikciji i društvu.

Rana karijera

Dok je još bio student, Stoker je postao zainteresovan za pozorište preko svog prijatelja, dr.-a Maunsella. Postao je pozorišni kritičar za novine Dublin Evening Mail, u suvlasništvu autora gotskih pripovijetki Sheridan Le Fanu. Iako pozorišni kritičari nisu bili cijenjeni u to doba, on je privukao pažnju sa kvalitetom svojih kritika. U decembru 1876. godine dao je povoljnu kritiku Hamleta Henryja Irvinga koji je bio postavljen u Kraljevskom pozorištu u Dublinu. Irving je pozvao Stokera na večeru u Shelbourne Hotel, gdje je tada boravio. Oni su postali prijatelji. Stoker je 1872. napisao priče, Kristalni pehar koje je objavilo Londonsko društvo, zatim Lanac sudbine u četiri dijela u Djetelini. Dok je bio državni službenik u Dublinu, Stoker je 1876. napisao dokumentarnu knjigu Dužnosti službenika suda za sitne prekršaje u Irskoj, koja je objavljena 1879, i postala je standardno pravilo rada. Osim toga, on je posjedovao interes za umjetnost, i 1874. bio je i osnivač Dublinskog crtačkog kluba.

Pozorište Lyceum

Godine 1878. Stoker je oženio Florence Balcombe, kćerku potpukovnika britanske vojske Jamesa Balcombea. Ona je bila slavna ljepotica čiji je bivši udvarač bio Oscar Wilde. Stoker je poznavao Wildea iz studentskih dana, nakon što ga je predložio za članstvo filozofskog društva univerziteta dok je bio predsjednik. Wilde je bio uznemiren zbog njene odluke, ali je Stoker kasnije nastavio sa prijateljstvom.

Naslovna strana prvog izdanja romana Drakula

Njih dvoje se preseljavaju u London, gdje Stoker postaje izvršni a zatim i poslovni direktor Irvingovog pozorišta Lyceum Theatre, pozicija na kojoj je ostao 27 godina. Njihovo jedino dijete se rodilo 31. decembra 1879. sin kojeg su krstili kao Irving Noel Thornley Stoker. Prijateljstvo sa Henryem Irvingom bilo je važno za Stokera jer se preko njega povezao sa londonskim visokim društvom, gdje je upoznao Jamesa Whistlera i Sir Arthura Conana Doylea koji mu je bio daleki rođak. Rad sa Irvingom, najpoznatijim glumcem svog vremena, i upravljanje jednim od najuspješnijih pozorišta u Londonu učinilo je Stokera da bude poznat ali i okupiran obavezama. Stoker je bio posvećen Irvingu a njegovi memoari pokazuju da ga je obožavao. U Londonu, Stoker upoznaje Halla Cainea (koji je postao jedan od njegovih najbližih prijatelja), čovjeka kome je posvetio svoj roman Drakula.

Tokom Irvingovih turneja, Stoker je putovao po svijetu, ali nikada nije posjetio Istočnu Evropu, gdje se dešavao njegov najpoznatiji roman. Stoker je uživao boraveći u Sjedinjenim Državama, gdje je Irving bio popularan. Uz Irvinga bio je pozivan dva puta da posjeti Bijelu kuću, gdje je upoznao predsjednike Williama McKinleya i Theodorea Roosevelta. Radnje dva Stokerova romana se dešavaju u SAD-u, koristeći Amerikance kao likove od kojih je najpoznatiji Quincey Morris. Stoker je takođe upoznao jednog od svojih književnih idola, Walta Whitmana.

Književno stvaralaštvo

Stoker je 1890. godine posjetio engleski grad Whitby, i vjeruje se da je ta posjeta bila dio inspiracije za njegov veliki roman Drakula. Počeo je pisati romane, dok je bio direktor londonskog Lyceum Theatre-a, počevši sa romanima The Snake's Pass 1890. i Drakula 1897. U ovom periodu, Stoker je bio dio književnog tima lista The Daily Telegraph u Londonu, i napisao je drugu fikciju uključujući i horor romane The Lady of the Shroud (1909) i Jazbina bijelog crva (1911). Zatim je objavio memoare Sjećanja na Henrya Irvinga 1906. godine (nakon Irvingove smrti) što se pokazalo uspješnim, i bio je producent u pozorištu Prince of Wales.

Spomen-ploča Bramu Stokeru, Whitby, Engleska (2002)

Prije pisanja Drakule, Stoker se upoznao sa Árminom Vámbéryem, mađarskim piscem i putnikom. Drakula je vjerovatno proizašao iz Vámbéryevih mračnih priča sa Karpata. Drakula je vrsta dokumentarnog romana (vještina koju je Stoker razvio kao novinar), napisan kao skup realnih ali potpuno izmišljenih izvoda iz dnevnika, telegrama, pisama, brodskih teretnica, i novinskih članaka, koji su svi pomalo dodali nivo detaljnog realizma u priči. U vrijeme objavljivanja, Drakula je smatran “jednostavnim horor romanom” zasnovan na imaginarnim tvorevinama natprirodnog života. “To je oblik univerzalne fantazije… i postao je dio popularne kulture.”

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *