Kasno proljeće/Banshun – Priča o filmu

Kasno proljeće (晩春 Banshun?) je japanski crno-bijeli igrani film snimljen 1949. u režiji Yasujiroa Ozua.

Po žanru je drama, a predstavlja adaptaciju novele Otac i kćerka Kazuoa Hirotsua. Protagonista, koga tumači Ozuov stalni saradnik Chishu Ryu je sredovječni profesor i udovac koji živi sa svojom odraslom kćerkom, koju tumači Setsuko Hara, te koji se sve više plaši da će mu kćerka ostati usjedjelica. Radnja prikazuje kako, u nastojanju da je podstakne da počne tražiti muža, fingira vlastiti interes za druge žene, odnosno predstojeću ženidbu zbog koje bi se kćerka morala iseliti iz kuće. Kasno proljeće je prvi Ozuov film u kome nastupa Hara, odnosno prvi dio tzv. “Noriko” trilogije, odnosno filmova u kojima je tumačila likove koji se zovu “Noriko”. Nakon premijere je doživio veliki uspjeh i dobio niz uglednih nagrada, a reputacija mu je narasla i kod međunarodnih kritičara. Često se navodi kao prvi od Ozuovih filmova iz njegove posljednje i najzrelije faze, odnosno svojevrsni začetnik specifičnog japanskog žanra tzv. shomin-geki koji se bavio životima običnih ljudi.

Sanma no aji, Ozuov posljednji film iz 1962. godine, se često navodi kao svojevrsni remake Kasnog proljeća. Godine 2003. je Kon Ichikawa režirao redovni televizijski remake pod Kćerino vjenčanje.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *