Mi nismo anđeli – Priča o filmu

Mi nismo anđeli srpska je filmska komedija iz 1992. godine koju je režirao i napisao Srđan Dragojević. Glavne uloge tumače Nikola Kojo, Milena Pavlović, Uroš Đurić, Srđan Todorović, Zoran Cvijanović i Branka Katić. Postao je jedan od najpopularnijih filmova na području bivše Jugoslavije u 1990-ima. Radnja se odvija oko Anđela i Đavola koji se bore za dušu zavodnika Nikole koji ne zna da je Marina, njegova cura za jednu noć s kojom je bio dok se napio, slučajno ostala trudna. Kritičari su hvalili film zbog inventivne režije, brze montaže, urbanog humora i velikog broja referenci na pop kulturu.

Film se počeo snimati usred ratova u bivšoj Jugoslaviji, te se referira na određene lokacije u Hrvatskoj kao turističke destinacije. Sam rat se spominje samo jednom, u crnohumornoj sceni. Popularnost komedije Mi nismo anđeli prešla je granice Srbije: u Hrvatskoj, film je privukao veliku underground publiku i takođe postao vrlo omiljen, a neki slengovi čak su ušli u urbani žargon. Snimljena su i dva manje zapažena nastavka – Mi nismo anđeli 2 iz 2005. i Mi nismo anđeli 3 iz 2006. Još 1996. su članovi jugoslovenske akademije filma i umjetnosti proglasili ovaj film 9. najboljim srpskim filmom snimljenom u razdoblju od 1947. do 1995.

Radnja

Anđeo i Đavo posmatraju stanovnike Beograda te pokušavaju svojim djelovanjem prevagnuti njihova djela u svoju korist. Među njima je i 20-godišnji zavodnik Nikola, student književnosti koji je već zaveo skoro pola cura u gradu. Jednom prilikom toliko se napio da je zaboravio da je proveo noć sa inače vrlo neuglednom i neprivlačnom curom, Marinom. Na njegovu žalost, ona je ostala trudna. Pošto Marina ne želi prekinuti trudnoću, njena prijateljica Buba pokušava raznim smicalicama natjerati Nikolu da se zaljubi u Marinu. Kada on napokon sazna za trudnoću, pokušava Marinu nagovoriti na pobačaj, ali ona odbija. Na kraju, Marina rodi curicu, Sofiju, te Nikola mora preuzeti odgovornost i biti s njom, uz šok da će mu kćerka kao tinejdžerka možda i sama postati “žrtva” takvih zavodnika poput njega. Zadovoljan ishodom, Anđeo zaključi da je dobio opkladu.

Glavne uloge
Produkcija

Srđanu Dragojeviću ovo je bio prvi cjelovečernji film. Snimanje je započelo tokom jeseni 1991., što se poklapalo sa izbijanjem rata u Hrvatskoj. JNA je tada mobilisala mladiće, te su mnogi muški članovi filmske ekipe, pa i sam Dragojević, dobili poziv da se idu boriti u Vukovaru. Dragojević kaže da su mladići skoro svaku noć spavali u drugom stanu kako bi izbjegli da ih uhvati armija i prisili na odlazak u rat. Sam Dragojević je spašen zahvaljujući intervenciji mentora sa akademije, koji je nagovorio armiju da odgodi mobilizaciju dok Dragojević ne dovrši i montira film.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *