Vladetino viđenje društva i sebe

Predstavljena posthumno objavljena knjiga akademika Jerotića. U “Dnevniku” preispituje svoju ličnost, poglede na svet, dileme…

PRVA knjiga “Dnevnika” Vladete Jerotića, u izdanju zadužbine sa njegovim imenom i kuće Ars Libri, predstavljena je u sredu uveče u Narodnoj biblioteci Srbije. Akademik Jerotić je, na očev podsticaj, dnevničke beleške počeo da vodi od 14. godine, pa je, tako, ovaj dnevnik datiran od 1938. do 1945.

– Ovo je memoarsko-dnevnička građa koju je Jerotić sam uređivao godinama, sa namerom da se posthumno objavi. Početnu godinu je sažeo, a kasnije delove zapisa je direktno prenosio ili obrađivao iz ugla zrelog čoveka – istakla je urednica izdanja Irena Arsić. – Mogu najaviti da će Zadužbina objaviti i prošireno izdanje. Takođe, postoji i dnevnik Momčila Jerotića, vođen od samog Vladetinog rođenja pa do njegove 20. godine, koji na drugačiji način obrađuje iste događaje.

Žarko Trebješanin naglašava da je pred čitaocima vredan dnevnik odrastanja značajne ličnosti, u kojem se prepliću poetski jezik uvida u sebe i štur reporterski jezik sa opisima ratnih zbivanja.

– U zapisima se ogleda odnos prema roditeljima, nerazumevanje i adolescentski bunt, mada je sigurno mnogo toga prećutano. U više navrata Vladeta se vraća na odnos sa ocem koji je ambivalentan. Bilo bi veoma dragoceno objaviti očev dnevnik, jer bi bilo prilike sagledati odnos sa obe strane – kaže Trebješanin. – Na više mesta Jerotić ponavlja da ga zanosom i srećom ispunjavaju Bog, muzika i priroda. Iznosi dilemu o izboru između poziva lekara i sveštenika, ali, pre svega, promišljanje o smislu života, koje nalazi u pobedi nad samim sobom. Ovaj dnevnik je izuzetno značajna hronika rata, društva u tranziciji, ali i analiza saznajnog, emocionalnog, socijalnog i moralnog sazrevanja vanserijskog intelektualca.

Goran Maksimović ocenio je kako Jerotićev tekst možemo sagledati kao beletristički u kojem dnevnička poglavlja čine podnaslove u velikoj mozaičkoj slici romana odrastanja:

– Postoje tri polja u toj slici. U subjektivnom značenju Jerotić preispituje svoju ličnost, poglede na svet, dileme… U objektivnom aspektu daje opise života u okupiranom Beogradu, ali i u unutrašnjosti, kao i niz istorijskih činjenica. Treće polje čini metafizika, odnosno Jerotićevo interesovanje za nauku, umetnost i religioznost.

Jerotićev odnos prema muzici publici je približila Nina Aksić, koja je istakla kako se u Jerotićevoj večnoj borbi dobra i zla, idealizma i realizma, našla i ona između trećeg i četvrtog stava simfonije.

Sa promocije u Narodnoj biblioteci Srbije, Foto I. Marinković

www.novosti.rs/

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *