Top 10 najvibrantnijih filmova 2019

Možda se nećete složiti, ali 2019. i nije bila neka filmska godina. Ako ništa drugo, to najbolje dokazuju prilično slične top liste. Ne moramo da idemo dalje od one koju je sastavio IndieWire poslije glasanja čak 304 filmska kritičara iz svih krajeva svijeta. Nikad nijesu bili ujedinjeniji, a da su filmovi bili bolji, i pobjednici bi teže stigli do vrha, zar ne?

Opet, fakat je i da svake filmske godine važi i stara, dobra priča: “Ako mislite da je godina bila loša, nijeste pogledali dovoljno filmova”. Isporučila je “devetnaestica” i neke izuzetne filmske priče.

Nije važno o čemu su pričali, što su i koga kritikovali, čemu su se nadali i koga su se plašili… Najvibrantniji filmovi 2019. imaju zajedničku jednu stvar: pouku za ponijeti, životnu i/li filmsku lekciju, uputstvo za one koji su voljni da zagrizu duboko i pozabave se ekologijom duše. I svoje i tuđe…

10. The Farewell

Sandensov hit jedan je od malih, nepretencioznih filmova koji često nepravedno ostanu u sjenci. No, drama Lulu Vang nije mogla da bude zanemarena zbog glume sjajne Okvafine i emocije sa kojom je iznešena priča o starici koja umire i porodici koja krije to od nje. “The Farewell” je sjajna studija kineske kulture, ali i intimna storija sa kojom se lako povezati. Naročito ako ste nekada izabrali plemenitu laž da biste zaštitili onoga koga volite.

9. The Traitor

Ma, kakav crni Skorseze… Šetajući od prašnjavih kaldrma, preko velelepnih vila, do klaustrofobičnih sudnica koje više liče na mješavinu cirkusa i gladijatorske arene, oslanjajući se na italijansku staru školu i Amerikance koji su proslavili žanr, od tog istog Skorsezea do Brajana de Palme… velemajstor Marko Belokio režirao je najbolji mafijaški ep godine. I održao lekciju o režiji gotovo izumrlih gangsterskih filmova stare garde.

8. Klaus

Duboko u šumi blizu Arktičkog kruga, u jednom lugu što vrvi od kućica za ptice i jednoj kolibi punoj drvenih igračaka koje je jednom davno napravio jedan čovjek za jednu ženu – sakrio se instant božićni klasik i najtopliji animirani film godine. Film Serhija Pablosa pokazao nam je da je samo malo pozitivnog duha dovoljno da čak i najzatucanije svađalice okače džangrizavost o klin. I objese božićne čarape iznad kamina.

7. I Lost My Body

Uzeti odsječenu ruku i pretvoriti je u jednog od najvećih i najdivnijih filmskih tragičara godine… To je ideja koja je mogla da padne na pamet samo Žeremiju Klapanu (“Skhizein”, 2008). Animacija “I Lost My Body” pokazala nam je, između ostalog, koliko nam znače i na koji način nas oblikuju (izgubljena) sjećanja. I koliko režiser koji riskira može da profitira, čak i u parocentričnoj filmskoj industriji.

6. JoJo Rabbit

Oh, mein Gott… Priča o njemačkom dječaku i njegovom imaginarnom prijatelju Adolfu Hitleru (!) – nasmijala bi, ali i pogodila u srce i Rajnera Mariju Rilkea, i Čarlija Čaplina, i Dejvida Bouvija, i Pabla Pikasa. Taika Vaititi je opet to uradio: režirao je najvrckastiji film godine. Ali, začinjen sa taman toliko tuge da zadrhtite od jednih crvenih cipelica koje miruju u vazduhu. I konačno oslobođeni, zaplešete uz himnu drugačijih: “We could be heroes / We could be heroes / Me and you”…

5. Midsommar

Nije ni čudo što je “A24” ponudio da plati terapiju svim parovima koji su zajedno pogledali “Midsommar”. Iz horora Arija Astera, “najstrašnijeg filma o raskidu ikada”, pokuljali su prizori toliko lijepi, da mozak sve vrijeme odbija da vidi užas koji ilustruju. Trudan referencama na kultne horore, osmijehom predivne Florens Pju i simbolima iz skandinavskog i germanskog folklora koji bi se mogli analizirati danima – “Midsommar” s pravom odnosi titulu najmističnijeg filma godine.

4. Pain and Glory

Za razliku od prethodnih djela velikog Španca, “Pain and Glory” nije jedra žena koja se polako skida i zavodi gledaoce, ne bi li na kraju, kada svuče gaćice, otkrila gigantski penis i šokirala one pune predrasuda. Naprotiv. Ovo je film “obučen do grla”, babuška čiji svaki sloj otkriva novu bol koju od djetinjstva nosi Salvador (Antonio Banderas). Ili bolje rečeno Pedro Almodovar – autor najzrelijeg filma godine i dokaz da najveći majstori režije evoluiraju dok su živi.

3. The Lighthouse

Jedini koji su ove godine stali na crtu Hoakinu Feniksu (“Joker”) jesu Robert Patinson i Vilem Defo. No, glumački spektakl svjetioničara iz pakla i njegove orgije s mozgom novog pomoćnika samo su dio mozaika koji je učinio psihološki horor Roberta Egersa remek djelom. Scenario prilagođen načinu govora s kraja 19. vijeka, perfektan zvuk, proganjajući crno-bijeli kadrovi, biblijske reference, grčka mitologija – učinili su čuda za atmosferu. I smjestili “The Lighthouse” na tron filmova od kojih vam uopšte nije dobro.

2. Marriage Story

Piše li neko realističnije dijaloge od Noe Baumbaha? Njegove priče, likovi, njihovi razgovori – djeluju više kao djelići dokumentarnih nego igranih ostvarenja. Taj utisak nikada nije bio toliko snažan kao u filmu sa Adamom Drajverom i Skarlet Johanson, najbolje napisanoj drami godine. “Marriage Story”, jedna od najtužnijih i najpoučnijih priča o razvodu u istoriji kinematografije, nije film za koji ćete reći da ste ga odgledali – nego odživjeli. Toliko života izbija iz njega. I toliko pomjeraju njegovi likovi…

1. Parasite

Na momente tužan, pa oktanski poremećen, a onda i neočekivano smiješan – južnokorejski “Parasite” Bonga Džun-hoa poslastica je za sve koji obožavaju mišićave žanrovske izdanke, ali preziru njihove konvencije. Osim što je uposlio moždane vijuge, najbolji film godine pokazao je i nešto važno. Za jaz između bogatih i siromašnih nije kriv samo onaj “jedan odsto”. Krivi su svi. I bogati i siromašni: paraziti koji zajedno održavaju stabilnost sistema.

FOTO: inverse.com / thedailybeast.com / imdb.com / screendaily.com / pinterest.com

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *