Ivan Generalić – Začetnik savremene hrvatske naivne umjetnosti

Ivan Generalić (Hlebine, 21. decembar 1914 — Koprivnica, 27. novembar 1992) hrvatski naivni slikar.

Po zanimanju je bio poljoprivrednik. Crtanjem se počeo baviti od najranije mladosti, a slikarstvom od 1930. kada se upoznaje sa Krstom Hegedušićem koji ga upućuje u slikarske tehnike.

Profesor Hegedušić je bio impresioniran ranim skicama Ivana Generalića i pomogao mu je da organizuje svoju prvu izložbu u Umjetničkom paviljonu u Zagrebu 1931, gdje izlaže crteže i akvarele u okviru grupe Zemlja.

Generalić je najsnažnija slikarska ličnost podravskog basena i Hlebinske škole (termin koji je uveo Krsto Hegadušić 1931). Neko vrijeme je vodio i slikarsku školu u Hlebinama.

U ranim djelima nakon rata Generalić pretežno slika socijalno-kritičke i realističke motive iz seljačkog života (Ciganski svati, Sprovod Štefa Halačeka, Rekvizicija, Gradnja zadružnog doma) u tehnici akvarela na papiru, ulja na platnu, te tempere i ulja na staklu sa jakim kolorističkim akcentima. Posle slika većinom na staklu, tehnici, koja je vremenom stvorila veliki slikarski svijet naivne umjetnosti hlebinskog kluba.

Pedesetih i šezdesetih godina Generalićeva imaginacija sve više prečišćava stare teme i fantaziju oslobađa do nadrealistizma (Rogati konj, Jelenski svati, Drvosječe, Moj Pariz). Sedamdeseth godina teme se svode na odnos slikarevog duha i odnosa prema svijetu i životu (Mona Liza, Štuce, Smrt Mirka Viriusa, Autoportret)

Izlagao je na svim izložbama Zemlje i hrvatskih seoskih slikara. Prvi put samostalno izlaže 1937. u Novom Sadu, a zatim 1938. u Zagrebu. Posle rata izlaže u nizu izložbi hrvatskog i jugoslovenskog slikarstva u zemlji i inostranstvu: samostalno u Parizu 1953, učestvuje na Bijenalu u Sao Paulu 1955, na izložbi „50 godina moderne umjetnosti“ u Briselu 1958, kada njegovo djelo definitivno ulazi u istoriju svjetske umjetnosti. 1976. izlaže na Prvom internacionalnom salonu savremene umjetnosti — Yugoslavie — Pientres et Sculpteurs naif u Gran Paleu u Parizu. Internacionalni žiri dodjeljuje mu Gran pri „Naivi ‘70“ 1970. godine u Zagrebu.

Začetnik je savremenog hrvatskog naivnog slikarstva, središnja ličnost i mentor druge generacije hlebinske škole slikarstva. Samostalno je izlagao u Parizu, Briselu, Baden Badenu, Bazelu, Bratislavi, Šangaju, Pekingu, Tokiju, Lenjingradu, Madridu, Sao Paolu, što je afirmisalo hrvatsku i jugoslovensku naivnu umjetnost u svijetu. Skoro cijelli život je proveo u Podravini, sa izuzetkom boravka u Parizu 1953.

Generalićevi omiljeni motivi su gigantski cvjetovi i detalji iz prirode. Njegovo najpoznatije djelo su Jelenski svati iz 1959.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *