Bartolomeo Muriljo – Španski barokni slikar

Bartolomeo Esteban Perez Muriljo (šp. Bartolomé Esteban Murillo; Sevilja, 1. januar 1618 — Sevilja, 3. april 1682) španski barokni slikar.

U zlatnom vijeku španskog slikarstva klasifikovan je kao narodni slikar naspram dvorskog majstora Velázqueza. Radeći slike za crkve u Sevilji, primjenjivao je kompozicijska i koloristička iskustva italijanskih i flamanskih slikara. Stvorio je Madone prema modelu crnokose španske žene.

Biografija

Muriljo je rođen u vrlo siromašnoj porodici. Roditelji su mu umrli jako rano, kada je imao deset godina. Staraoci koji su se brinuli o njemu dali su ga na zanat kod lokalnog umjetnika Huana de Kastilje. Na njegovim ranim radovima vidi se jaki Kastiljov uticaj. Kod Kastilja je naučio kako da radi slike sa religioznim temama za prodaju po vašarima i sajmovima. Slikao je dekoracije za religiozne događaje takozvane „Sargas“, koje su služile za uljepšavanje crkve za vrijeme nekog prazničkog slavlja, a takođe su se upotrebljavale i kao zastave.

Njegov stariji kolega po imenu Pedro de Moja koji se vratio iz Londona, ispričao mu je da je bio kod Antonisa van Dajka, i o čudnim stvarima koje je doživio na tom putovanju, o flamanskom stilu i tehnici sa kojim može da se još više doprinese u slikarstvu.

Dolazak u Madrid

Želja za usavršavanjem svoga stila vodi ga za Madrid do slavnog dvorskog slikara Dijega Velaskeza. U Madridu je proveo tri godine od (1642. pa do 1645.) Tamo je imao prilike da vidi velika djela flamanskih i venecijanskih slikara, a i djela njegovog idola Velaskeza koja su se nalazila u privatnoj kolekciji kralja Filipa IV. koji je bio strastveni ljubimac umjetnosti. Tu je imao prilike da prostudira i slike od Petra Paula Rubensa, Antonisa van Dajka, i Juzepe de Ribiere. Velaskez je u to vrijeme bioo u zenitu svog slikarskog umijeća.

Povratak u Sevilju

Po povratku u Sevilju gorio je od želje da pokaže šta zna i stvorila mu se šansa, jer je dobio nalog od najvećeg Seviljanskog manastira Sv. Frančesko da naslika 11 slika. Trebalo je da se naslika istorija života različitih svetaca kao što su: Sv. Francisko, Sv. Gil, Sv. Klara i naročito Sv. Dijego.

                                       Sv. Isidor Seviljski

Porodica i služba

1646. Muriljo se ženi sa Donom Beatriks de Kabrera sa kojom je dobio nekoliko djece. Veći dio svog života, sa manjim prekidima, provodi u Sevilji a 1660. postaje upravnik u novoosnovanoj likovnoj akademiji u Sevillji, ali zbog ljubomornih kolega ne kandiduje se na sledećim izborima, već daje ostavku.

Djela

                                        Dječak sa psom

Pored religioznih slika, njegovi poznati radovi predstavljaju djecu prosjake, prodavačice cvijeća, prodavačice voća i obične ljude iz Sevilje. Njegovi kasniji radovi su religiozne kompozicije izrađene sa velikim tehničkim umećem i odličnim bojama. Radeći za crkve po Sevilji primenjuje koloritska i kompozicijska iskustva velikih flamanskih majstora.

Tokom rada na oltaru Kapuciner crkve u Kadizu na slici „Sv. Katarine“, Muriljo pada sa skele i od posljedica tog pada umire na dan 3. aprila 1682. godine.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *