Charles Aznavour – Biografija

Charles Aznavour (Pariz, 22. maj 1924. Mouriès, 1. oktobar 2018) pravog imena Shahnour Varenagh Aznavourian ili Charles Aznavurian, francuski autor, kompozitor, šansonjer i glumac jermenskog porijekla.

Biografija

Poput Yvesa Montanda, porijeklom Italijana, i Charles Aznavour je stranac, sin jermenskih emigranata umjetnika u Parizu. I njega je kao tolike druge prva otkrila Édith Piaf. S vremenom postaje vrstan pjesnik, tekstopisac prekrasnih tekstova šansona, što će ih interpretirati brojni pjevači širom svijeta. Njegov ranjeni promukli glas osvaja publiku iskrenom patetičnošću, strastvenošću i melodramatičnošću. Već rano vrlo umiješno spaja ritmove jazza sa šansonom, a njegov neobičan glas, gotovo na rubu slamanja, najviše pridonosi njegovoj popularnosti te, uprkos malenog rasta (1,61 m) i naboranog neobičnog lica, osvaja srca – posebno žena. Aznavour govori i jako često pjeva na pet jezika – francuskom, italijanskom, engleskom, španskom i njemačkom, a ponekad zapjeva i na ruskom, jermenskom, i romskom jeziku (jedan od njegovih većih hitova “Les Deux Guitares” je na romskom jeziku). Toliko je lingvistički nadaren da pjeva i na puno raznih dijalekata, pogotovo na francuskom i španskom jeziku.

Aznavour se posvećuje šansoni, prve pjesme piše 1941. u saradnji s Pierreom Rocheom, a 1946. angažuje ga nezaobilazna Piaf za jednu turneju. Već 1947. dobiva Grand prix de la chanson za pjesmu J`ai bu. Prati Édith Piaf na turneji po Americi i vrlo rano osvaja američku publiku, a kasnije su ga čak proglasili alter-egom velikana zabavne muzike Franka Sinatre.

On se ipak naporno probija do samog vrha popularnosti. 1951. počinje sarađivati s Bécaudom, a 1953. doživljava pravi trijumf na turneji po Maroku. Slijede nastupi u Olympiji i Moulin Rougeu u Parizu (1954.) i konačno 1955. postaje pravom planetarnom zvijezdom. Nakon toga slava mu stalno raste, a kad je 1966. godine prodao više od milion primjeraka ploče sa svojom pjesmom La Mamma ne silazi s liste najpopularnijih.

U mladosti glumi u pozorištu, a kasnije je u filmu realizovao mnoge zapažene uloge (Taxi za Tobrouk, 1961.). Njegove šansone pretežno pjevaju o ljubavi, znaju biti natopljene erotičnošću, često govore o dječačkim snovima, o životu u dvoje ili čežnji za avanturama (Les Comediens, Apres l'amour, Emmenez-moi, itd.).

Aznavour i dalje snima nove albume i putuje po svijetu, puneći najveće koncertne kuće u gradovima od Japana i Portugala do Amerike i Australije, te naravno takođe u svojoj Francuskoj i Jermeniji. Rekao je da ne planira napustiti muzičku scenu i da mu sve ovisi o zdravlju i kako mu glas bude zvučao.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *