Yngvie J. Malmsteen – Biografija

Ingvi Johan Malmstin (šved. Yngwie Malmsteen; Stokholm, 30. jun 1963), švedski gitarista i kompozitor, virtuoz na gitari koji je početkom 1980-ih doživeo veliki uspeh zahvaljujući tehničkoj preciznosti i inovativnom izvođenju neoklasične metal muzike i važi za jednog od začetnika modernog stila sviranja gitare poznatog pod imenom sredding. U 2009-oj, magazin Vreme ga je ocenio kao jednog od deset najboljih gitarista svih vremena.

Mladost

Malmstin je rođen kao Lars Johan Ingve Lanerbah u Stokholmu, Švedskoj, treće dete muzičke porodice. Sa 10 godina pravi svoj prvi bend Track on Earth zajedno sa školskim drugom koji je svirao bubnjeve. Sa 12 godina uzima majčino devojačko prezime Malmsten kao svoje prezime, onda ga malo menja u Malmstin i menja svoje srednje ime iz Ingve u “Ingvi”. Klasična muzika je ostavila na njega jak utisak, posebno violinista i kompozitor iz 19. veka Nikola Paganini, ali isto tako i gitarista, Riči Blekmur. Dalje navodi Ulia Džona Rota i Brajana Meja kao velike uticaje na njegovo razvijanje gitarskog stila. Malmstin je rekao da Džimi Hendriks nije imao nikakvog impakta na njegov stil sviranja, ali gledajući 18. septembra 1970 specijal na televiziji, gde Henriks lomi i pali gitaru, kaže da ga je naterao da pomisli “ovo je veoma kul”.

Karijera
1980

U ranoj 1982. godini (sa 18 godina), Majk Varnej od strane Shrapnel Records, koji je čuo demo snimak Malmstina iz 1978. godine nazvan Powerhouse, dovodi Malmstina u SAD. Kratko je svirao sa bendom Steeler i nalazio se na njihovom istoimenom albumu a onda se pojavio u Graham Bonetovom albumu Alcatrazz, tj. njegovom debiju iz 1983. godine nazvanom No parole from Rock'n'Roll i live albumu iz 1984. godine Live Sentence.

U 1984. godini Malmstin izbacuje njegov prvi solo album Rising Force, u kom su se nalazili i bubnjar Beri Barlou iz grupe Džetro Tal i klavijaturista Džens Johanson. Njegov album je trebao da bude instrumental, ali su na kraju ubačeni vokali i Malmstin napušta Alkatraz posle puštanja Rising Forcea u promet.

Rising Force osvaja nagradu magazina Guitar Player za najbolji rok album i biva nominovan za gremi za najbolji rok instrumental, dostigavši broj 60 na Billboard listi. Malmstinov Rising Force izbacuje sledeći album Marching Out (1985). Džef Skot Soto je bio vokal u početnim snimcima sa albuma. Regrutovali su bubnjara Andersa Johansona i basistu Marčela Jakoba za potrebe snimanja i tura sa bendom. Marčel je napustio bend u sred ture i biva zamenjen od strane Volija Vosa.

Malmstinov treći album, Trilogy, koji sadržava vokale Marka Bolsa biva objavljen 1986. godine. Ingvi svira bas na ovom albumu. U 1987. godini, drugi pevač, bivši vokal Rainbow Džo Lin Turner se pridružuje zajedno sa basistom Bobom Dejslijem. Te godine, Malmstinu se desila teška saobraćajna nesreća, koja ga ostavlja nedelju dana u komi. Imao je teška oštećenja nerava u desnoj šaci. Tokom ovog vremena, majka mu umire od raka.

U Aprilu 1988. godine, izbacuje svoj četvrti album Odyssey. Odyssey je bio najveći album do tada, zahvaljujući prvom singlu Heaven Tonight. Nastupi u Rusiji su snimani i objavljeni kao album Trial by Fire: Live in Leningrad. Klasični sastav “Rising Forcea” (Malmstin, Džens, Ander) se raspao 1989. godine kada je Džens otišao u bend Dio, a Anders u Blue Murder.

Malmstinov neoklasični stil metala postao je popularan među nekim gitaristima tokom sredine 1980. godine kao što su Džejson Beker, Pol Gilbert, Marti Fridmen, Toni Makalpine i Vini Mur. U kasnoj 1988. godini Fender izbacuje ediciju gitara umjetnika i počastvuje Ingvia i Erik Kleptona sa prvom serijom.

1990

Početkom 1990. godine Malmstin objavljuje album Eclipse (1990), The Yngwie Malmsteen Collection (1991), Fire and Ice (1992) i The Seventh Sign (1994). Uprkos ranijem uspehu i nastavka tog uspeha u Evropi i Aziji, početkom 1990. godine stilovi hevi metala poput neoklasičnog metala i sreddinga su ispali iz mode u SAD.

Godine 1993. Malmstinova snaja, koja se protivila vjeridbi njene ćerke, je pozvala policiju jer je navodno držao njenu ćerku kao taoca. Otpužnica je kasnije odbačena. Malmstin je nastavio da objavljuje snimke i albume pod japanskom izdavačkom kućom Pony Canyon i nastavlja da ima verne fanove u Evropi i Japanu, a u malo manjoj meri u SAD.

U 2000. godini, potpisuje ugovor sa američkom izdavačkom kućom Spitfire i prvi put izbacuje svoj katalog albuma iz devedesetih godina na tržište SAD, zajedno sa svojim koncertom za električnu gitaru, koji je sniman sa češkim filharmonijskim orkestrom iz Praga.

Sredinom devedesetih Malmstin objavljuje albume Magnum Opus (1995), Inspiration (1996), Facing the Animal (1997), Double Live! (1998) i Alchemy (1999).

U 1996. godini Malmstin udružuje snage sa bivšim članovima benda Džefom Skot Otom i Marsel Jakobom na albumu Human Clay gde je on svirao glavnu gitaru na numeri Jealousy.

Bio je gost Saxonu u pesmi Denim And Leather na njihovom live albumu The Eagle Has Landed – Part II. Ingvi biva i u par snimaka sa svojim bivšim članovima benda Džens Johanson i Anders Johanson na njihovom albumu Johansson/Sonic Winter, zvanom Enigma suite.

2000

Posle izdanja War to End All Wars 2000. godine Mark Bols napušta bend. Zamenjuje ga bivši vokalista Rainbow Dugi Vajt čiji glas je pozitivno dočekan od strane publike. 2003. Malmstin se udružuje sa Džoem Satrijanijem i Stivom Vajom kao deo G3 Supergrupe.

Malmstin se pojavio kao gost na albumima klavijaturiste Dereka Šerinijana, Black Utopia (2003) i Blood of the Snake (2006), gde Malmstin svira na istom numeri gde sviraju i Al Di Meola i Zek Vajld. U 2004-oj, Malmstin se pojavio u kameo ulozi u seriji Harvey Birdman, Attorney at Law.

Godinu dana kasnije Malmstin izbacuje svoj album za Srapnel Rekords – Unleash the Fury. Naziv albuma kako stoji u magazinu Guitar World je nastao zbog jednog incidenta u avionu sa starijom gospođom.

Izdavanje albuma “Unleash the Fury” je propraćeno DVD-om Concerto Suite For Electric Guitar And Orchestra in E Flat Minor, Op. 1 – With The New Japan Philharmonic Live. Taj DVD je bio prvi snimak Malmstina uživo sa filharmonijom pred publikom, iskustvo koje je on nazivao “zabavnim ali i veoma zastrašujućim”.

U 2007. oj godini Malmstina su počastvovali u igrici Guitar Hero II za Xbox360. Igrači mogu da dobiju “Ingvi Malmstin” nagradu tako što pogode hiljadu ili više nota za redom. Februara 2008. godine zamenjuje Dugi Vajta sa pevačem Timom “Riper” Ovensom, bivšim pevačem bendova Judas Priest i Iced Earth sa kojim je Malmstin snimio cover Ozi Ozbornove pesme Mr.Crowley.

Prvi album Ingvia u kom je pevao Ovens se zove Perpetual Flame i izdat je 4. novembra. Novembra 2008. godine Malmstin je tri svoje pesme (“Caprici Di Diablo” “Damnation Game” “Red Devil” izdao na internetu kao pesme koje mogu da se skinu za igre Rock Band, Rock Band 2 i Rock Band 3.

2010

Novembra 2010. godine je izdat album Relentless, i to je drugi album u kom se nalazio Tim “Riper” Ovens kao vokal. Verzija koja je izdata u SAD sadržala je rimejk Arpeggios From Hell kao bonus snimak. Ingvi se pojavio u emisiji Late Night with Jimmy Fallon 3. februara 2011. promovišući svoj album. Malmstin se pojavio još i na stadionu Sun Life i odsvirao je himnu SAD. Retko je dolazio u svoju rodnu državu Švedsku, a imao je tamo jednu svirku 2012. godine. Početkom Jula je završio Gateway Rock Festival u Gavli, na kom su svirali Nightwish i Manowar.

U Decembru 2012. godine Malmstin izbacuje album Spellbound. 2014-oj, 12-og Juna Malmstin započinje Guitar Gods 2014 Tour u F.M.Kirby Center u Pensilvaniji zajedno sa bivšim gitaristom Guns N’ Roses Ronom “Bamtlfut” Talom i gitaristom Gerijem Huejom. U Februaru 2015. godine, najavljeno je da je Malmstin u studiju i da radi na novom albumu. U Aprilu i Maju 2016. godine, Malmstin je bio jedan od pet gitarista koji su se pojavili na Generation Axe Tour.

Privatni život

Malmstin je bio oženjen švedskom pevačicom Erikom Norberg (1985-1992). Razveo se i oženio se sa Amberdaun Landin (1993-1998). Od 1999. godine oženjen je Aprilom Malmstin, sa kojom ima sina Antonia, nazvan po Antoniu Vivaldi. Porodica se nalazi u Floridi.

Oprema

Malmstin već dugo koristi Fender Stratokaster. Njegov najpoznatiji model je iz 1972. godine i nosi nadimak “Patka” zbog svoje žute boje i nalepnica Donald Duck. Drugi nadimak za ovu gitaru je “Sviraj Glasno” zbog nalepnice koju je Anders Johanson nalepio na gornji rog gitare u studiju 1984. godine. Fender je napravio 100 replika Malmstinove gitare i reklamira je kao “Sviraj Glasno Gitara”. Poseduje i Fender Signature Stratocaster od 1986. godine. Može se kupiti u starinskoj beloj boji sa mejpl vratom sa mejpl ili rouzvud fretbordu sa skalopiranim pragovima i od 2010. godine sa Seymour Duncan STK-S10 YJM “Fury” Model magnetima. Postoji i potpisno YJM Marshall pojačalo, pravljeno na osnovu modela iz 1959. godine.

Iako je njegovo potpisno pojačalo pravljeno na osnovu modela od 100 vati iz 1959-te, Malmstin navodi da preferira modele iz 1987-te od 50 vati sa metalnom facom koja su napravljena između 1972. godine i 1973. godine. U poslednje vreme koristi Marshall drive, koji je pravljen na osnovu starinske DOD pedale koju je koristio mnogo godina. Dod je napravio potpisnu verziju ove pedale (koja se više ne proizvodi) od modela DOD-250 za Ingvija koji se zvao YJM-308 (napravljen od njegovih inicijala i njegovog omiljenog modela ferarija). Za čist ton koristi Boss CE-5 Chorus Ensemble zajedno sa Korg DL8000R za delay. Često ima Dunlop JH-F1 Hendrix Fuzz Face na bini ali ga ne koristi. Ingvi kaže da voli da gleda “Fuzz Face” zato što izgleda kao mina.

Malmstin takođe navodi da preferira Stratokaster između 1968. godine i 1972. godine i kaže da “veća glava na gitari pridodaje zadržavanju note”. Svoje gitare personalizuje tako što im dodaje mesingani nulti prag, vadi srednje žičano drvo, skalopira pragove, prepravlja gitarski vrat iz trošrafnog u četvorošrafni, stavlja Wilkinson springs na tremolo i menja obične pragove u Dunlop 6000 fret wire. Ranije je skidao tonske kontrole sa gitare, ali to više ne radi. Pre nego sto je koristio svoj potpisni model Seymour Duncan YJM Fury magneta, koristio je HS3 i YJM (sada poznat kao HS4) model. U ranijim snimcima, Malmstin koristi Dimarzio FS-1 magnet.

Pored Stratokastera, Ingvi je svirao i druge gitare (koje nisu Fender npr. Aria Pro početkom 1980. godine, i koje ne izgledaju kao stratokaster, kao što je Gibson Flying V), na početku svoje karijere. Danas Ingvi koristi svoju potpisnu Ovation YM68's gitaru za akustične i najlon potrebe zvuka.

Albumi

Rising Force
Marching Out
Trilogy
Odyssey
Eclipse
Fire & Ice
The Seventh Sign
I Can't Wait
Magnum Opus
Inspiration
Facing the Animal
Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra
Alchemy
War to End All Wars
Attack!!
Unleash the Fury
Perpetual Flame
Angels of Love
Relentless
Spellbound
World on Fire

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *