Marcel Carné – Biografija

Marcel Carné (Marsel Karne, 18. avgust, 190631. oktobar, 1996.), bio je francuski filmski reditelj.

Carné je rođen u Parizu. Majka mu je umrla kada je imao pet godina. Carné je započeo svoju karijeru kao filmski kritičar i postao je urednik nedjeljne publikacije, Hebdo-Films, i radio je za Cinémagazine i Cinémonde između 1929. i 1933. Istovremeno je radio na nijemim filmovima kao asistent kamere sa rediteljem Jacquesom Feyderom. Do svoje 25 godine, Carné je već snimio svoj prvi kratki film, Nogent, Eldorado du dimanche (1929). Asistirao je Feyderu (i Clairu) na još nekoliko filmova sve do La kermesse héroïque (1935).

Feyder je prihvatio da radi u Engleskoj za Alexandra Kordu, sa kojim je snimo Knight Without Armour (1937), i omogućio je Carnéu da preuzme njegov projekat, Jenny (1936), kao reditelj. Ovaj film je označio uspješan početak saradnje sa nadrealističkim pjesnikom i scenaristom Jacquesom Prévertom. Ova saradnja je trajala preko 10 godina, tokom kojih su Carné i Prévert napravili svoje najbolje filmove. Zajedno su pripadali poetskom realizmu, filmskom pokretu fatalističkih tragedija.

Tokom njemačke okupacije Francuske, Carné je radio u Vichyjevoj zoni, gdje je djelovao subverzivno na pokušaje režima da kontrolišu umjetnost; nekoliko njegovih saradnika su bili Jevreji, među kojima su bili i Joseph Kosma i scenski dizajner, Alexandre Trauner. Pod veoma teškim uslovima napravili su Carnéov najhvaljeniji film, Les Enfants du paradis (1945), objavljen nakon oslobođenja Francuske. Krajem 1990-ih ovaj film je izglasan za najbolji francuski film vijeka u anketi u kojoj je učestovalo 600 francuskih kritičara i profesionalaca.

Posle rata on i Prévert, prateći trijumf poslednjeg filma, uradili su najskuplji film koji je ikada urađen u Francuskoj. Međutim, film Les Portes de la nuit je bio loše ocijenjen od strane kritičara i propao je kod publike. To je, ujedno, bio i njihov poslednji završeni film.

Carnéova reputacija je 1950-ih bila ukaljana. Kritike časopisa Cahiers du Cinema, koji su predvodili Novi talas, odbacivali su ga i sve zasluge za uspjeh njegovih filmova su pripisivali Prévertu. Osim njegovog hit filma iz 1958, Les Tricheurs, Carnéovi posleratni filmovi su imali uglavnom negativne ocjene, koje su dolazile bilo od kritičara ili od drugih članova filmske industrije. Godine 1958. Carné je bio predsednik žirija na Berlinaleu. Carné je svoj poslednji film snimio 1976.

Marcel Carné i Roland Lesaffre, 1995.

Grobnica Carnéa i Lesaffrea.

Carné nije krio da je gej, ali to nije ni isticao u prvi plan. Nekoliko njegovih kasnijih filmova sadrže reference na homoseksualnost ili biseksualnost. Njegov partner je bio Roland Lesaffre, koji se pojavljivao u mnogim njegovim filmovima.

Marcel Carné je umro 1996. godine u Clamartu, Hauts-de-Seine, a sahranjen je na groblju Saint-Vincent na Montmartreu. Roland Lesaffre je 2009. godine sahranjen pored njega.

Djelimična filmografija

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *