Nikolaj Ostrovski – Biografija

Nikolaj Aleksejevič Ostrovski (rus. Николай Алексеевич Островский; selo Vilija, Ukrajina, 29. septembar 1904Moskva, SSSR, 22. decembar 1936), sovjetski književnik socijalističkog realizma, jedan od najpoznatijih za staljinove ere. Njegovo najslavnije djelo je autobiografski roman Kako se kalio čelik u kome je opisao Ruski građanski rat i sovjetsku revoluciju.

Život

Spomenik Nikolaja Ostrovskog u Zavičajnom muzeju.

Nikolaj je rođen u skromnoj radničkoj porodici, kratko osnovno školovanje pohađao je u crkvenoj školi. Nakon što mu se porodica preselila u grad Šepetovka 1914. mali Nikolaj je počeo raditi kao pomoćni radnik u kuhinji željezničke stanice, zatim kao ložač i na kraju kao električar. Tu se približio boljševicima i postao njihov aktivist 1917., ali je tu istovremeno zaradio – ankilozantni spondilitis, opaku bolest koja ga je kasnije dovela do paralize i sljepoće. Po njegovoj službenoj biografiji, Ostrovski se pridružio lokalnim boljševicima u proleće 1918. kada je njemačka vojska zauzela grad. U julu 1918. postao je komsomolac, a već u avgustu prijavio se u Crvenu armiju, postao je borac Konjičke brigade Kotovskog. Tad je navodno ranjen 1920. pored Lavova, a obolio je i od tifusa. Nakon oporavka vratio se u jedinicu, da bi bio ponovo ranjen i trajno otpušten iz vojske zbog zdravstvenih razloga. Interesantno je da sam Ostrovski u svojoj autobiografiji uopšte ne navodi da je bio vojnik Crvene armije. Od 1921. radi kao električar na željeznici u Kijevu i postaje sekretar mjesnog Komsomola.

Kako je bolovao od hroničnog reumatizma i posljedica tifusa, u avgustu 1922. je poslan na oporavak u Berdjansk, lječilište na obali Azovskog mora. Od oktobra 1922. i službeno je proglašen invalidom, ali on i dalje radi. Od 1923. postavljen je za komesara Nastavnog bataljona Crvene armije u Berezdovu (zapadna Ukrajina) tu je bio i sekretar Komsomola. Od januara 1924. je sekretar Izjaslavskog oblasnog komiteta komsomola, od avgusta 1924. postao je član komunista. Od 1925. njegovo zdravlje se stalno rapidno pogoršavalo, zbog čega je poslat na liječenje u Harkov, a u maju 1926. na Krim. Od decembra 1926. atritis ga je prikovao za krevet. Od novembra 1927. Nikolaj se upisao na dopisni univerzitet Sverdlovskog komunističkog univerziteta, kog je završio u junu 1929. u Moskvi, ali je već u avgustu oslijepio.

Ali nepokretnost i sljepoća nisu ga dotukli, pa je već 1930., otpočeo pisati svoj prvi roman Kako se kalio čelik, koji je po izlasku postao jedno od najuticajnijih djela među tadašnjim komunistima širom svijeta. Piše i brojne članke po novinama i časopisima, i nastupa u radio emisijama. Od aprila 1932. postao je član Saveza ruskih proleterskih pisaca, a od juna 1934. i član Saveza pisaca Sovjetskog Saveza. Za svoj književni doprinos dobio je 1. oktobra 1935., najviše odlikovanje Sovjetskog Saveza Orden Lenjina.

Godine teške bolesti ipak su učinile svoje, 22. decembra 1936, sa svega 32 godine Nikolaj je umro, smrt ga je prekinula te nije uspio završiti svoju drugu novelu Rađanje bure, takođe na temu Ruskog građanskog rata i sovjetske revolucije.

Ostavština Ostrovskog

Za sovjetskih vremena Ostrovski je bio kultni pisac. Nakon smrti podignut mu je Muzej i Humanitarni centar Ostrovki u Moskvi i brojni spomenici. Po njegovom romanu Kako se kalio čelik snimljena su tri filma, i izvedene brojne pozorišne adaptacije. On je diviniziran kao pravi primjer sovjetskog čovjeka – koji nikad ne skreće sa svog puta, njegove riječi citirane su kao primjer, kako treba živjeti.

Galerija slika

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *